De vergrijzing slaat nu echt toe en de groei van het aantal werkende Nederlanders staat stil.
Den Haag, donderdag, 17 september 2026. We worden ouder en stoppen massaal met werken. Het aantal werkenden groeit niet meer, waardoor steeds minder schouders de lasten van onze verzorgingsstaat moeten dragen.
Stagnatie op de werkvloer
De harde cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) laten zien dat de rek er nu echt uit is. In het tweede kwartaal van 2026 bleef het aantal werkende Nederlanders tot de AOW-leeftijd steken op 9,6 miljoen [2]. Dat is exact hetzelfde niveau als twee jaar geleden [2]. Ondertussen groeit de groep niet-werkenden in rap tempo door naar ruim 8,5 miljoen mensen [1][2]. Hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen van het CBS waarschuwt dat de lasten van onze verzorgingsstaat hierdoor op steeds minder schouders rusten [1]. De overheid moest vorig jaar al ruim 25 miljard euro bijpassen uit de schatkist om de AOW-uitkeringen te kunnen betalen [1].
Minder uren en krimpende koopkracht
We kiezen daarnaast vaker voor vrije tijd boven overwerk. Vooral mannen leveren uren in; hun gemiddelde werkweek kromp van 39,4 uur in 2022 naar 38,6 uur in het tweede kwartaal van 2026 [2], een daling van -0.8 uur. Vrouwen compenseerden dit licht door juist iets meer te gaan werken, van 29,8 naar 30,2 uur [2]. Deze ontwikkelingen remmen onze economie. Het Centraal Planbureau (CPB) voorspelt in de Macro Economische Verkenning van 15 september 2026 dat de economische groei afzwakt naar 1,4 procent in 2026 en 1,2 procent in 2027 [5]. De consument merkt dit direct in de portemonnee, want het CPB rekent voor 2027 op een koopkrachtdaling van 0,3 procent [5]. Ondertussen blijft de arbeidsmarkt met 95 vacatures op elke 100 werklozen ongekend krap [1], terwijl de werkloosheid in augustus stabiel bleef op 4 procent [4].