Nederland begon onvoorbereid en niet fit aan de coronacrisis.
Den Haag, donderdag, 10 september 2026. Arts Anja Schreijer sloot de parlementaire coronaverhoren af. Haar harde oordeel: de GGD was totaal niet fit voor de crisis en dweilde met de kraan open.
Slotstuk na negen weken verhoren
Waar we eerder schreven over de omstreden ‘methode-Rutte’ en zijn achterkamertjespolitiek [5], is de parlementaire enquêtecommissie nu echt klaar met haar openbare verhoren [1][2]. Na negen weken en vijftig verhoren ging gisteren, op woensdag 9 september 2026, de deur van de verhoorzaal aan het Plein definitief dicht [1][2]. Arts en epidemioloog Anja Schreijer verscheen als 47e en laatste getuige voor de commissie [1][2]. De enquêtecommissie, onder leiding van VVD-Kamerlid Daan de Kort en met onder andere Songül Mutluer, heeft er een flinke kluif aan gehad met meer dan een miljoen geanalyseerde documenten [1][2]. Voor u als burger betekent dit megadebat veel: de uiteindelijke lessen moeten bepalen hoe de overheid ons land door een volgende crisis loodst [2][3].
GGD niet fit en dweilen met de kraan open
Schreijer, voormalig hoofd Algemene Infectieziekten bij de GGD Amsterdam, hield geen blad voor de mond over de paraatheid van de GGD’en [1][2]. “We verschenen in heel Nederland niet goed en fit aan de start”, concludeerde de oud-GGD’er scherp [1][3]. Zo moest de GGD Amsterdam in sneltreinvaart opschalen van slechts één arts per dag naar ruim 600 fte [2][4]. Ook de regionale aanpak die het kabinet in de zomer van 2020 introduceerde, kreeg er hard van langs [1][2]. Zonder landelijke regie was dit volgens haar simpelweg “dweilen met de kraan open” [2][3][4]. Feestgangers weken immers direct uit naar andere regio’s waar de regels soepeler waren, wat destijds leidde tot verwarrende en onwerkbare situaties op straat [3][4].
Harde cijfers over maatschappelijke schade gezocht
Wat moet er nu anders? Schreijer pleit vurig voor harde cijfers over de maatschappelijke schade bij toekomstige pandemieën [2][3]. Het Outbreak Management Team (OMT) stuurde destijds puur op medische cijfers over zieken en doden, terwijl harde data over eenzaamheid door schoolsluitingen of de economische klap voor de horeca ontbraken [2][3]. Toch was er al vroeg reden tot zorg; een Amsterdamse studie uit april 2020 toonde al aan dat 30 procent van de jongeren langdurig klachten hield [2][4]. Dat een gerichte aanpak werkt, bewees Amsterdam met vaccinatiebussen in de wijken: de vaccinatiegraad steeg daar met 26 procent [2][4]. Het eindrapport van de commissie verschijnt begin 2027 [1][2].