Minister Rianne Letschert trekt na een reeks schandalen de licentie van Ongehoord Nederland in.
Den Haag, dinsdag, 8 september 2026. Minister Letschert gooit Ongehoord Nederland uit het publieke bestel. Een omstreden Hitler-fragment was de druppel. Het is de eerste keer ooit dat een minister een omroeplicentie tussentijds intrekt.
Minister trekt de stekker uit Ongehoord Nederland
Eerder schreven we al dat de NPO minister Rianne Letschert (Media, D66) officieel verzocht om aspirant-omroep Ongehoord Nederland (ON!) uit het bestel te schrappen [4]. Vandaag, dinsdag 8 september 2026, hakt de minister de knoop door: zij trekt de voorlopige licentie van de omroep in [1]. Haagse bronnen bevestigen dat de maat nu echt vol is [1]. De directe aanleiding is een online-uitzending met een Hitler-fragment [1][4]. Minister Letschert noemt dit fragment ‘de druppel’ [1]. Vorige week oordeelde mediawaakhond Commissariaat voor de Media al dat ON! de wet structureel overtreedt en publiek geld onrechtmatig besteedt [1]. Daarmee is de journalistiek bij de omroep simpelweg niet op orde [1].
Nog niet meteen van de buis
Verdwijnt ON! nu direct van uw televisiescherm? Nee, zo snel gaat dat niet in Hilversum [1]. Vandaag om 15.00 uur startte de formele procedure met een hoorzitting op het ministerie [6]. De omroep krijgt nu eerst tien dagen de tijd om te reageren op het voorgenomen besluit [6]. Pas op 18 september 2026 neemt Letschert haar definitieve besluit [6]. Bovendien laat algemeen directeur Peter Vlemmix weten dat hij elke juridische mogelijkheid aangrijpt om de beslissing aan te vechten [1][5]. Zolang de rechter geen definitieve uitspraak doet, blijft Ongehoord Nieuws dus gewoon te zien [1].
Een historische primeur vol chaos
Het is de eerste keer in de Nederlandse geschiedenis dat een minister tussentijds de licentie van een publieke omroep intrekt [1]. Achter de schermen bij ON! is het al langer onrustig [3]. Vorige week stapte hoofdredacteur Joost Niemöller op na een intern meningsverschil over de koers [5]. De omroep kampte al langer met boetes, bestuurlijke wanorde en beschuldigingen van vriendjespolitiek [3]. Voor de belastingbetaler betekent dit besluit vooral dat er strengere grenzen worden gesteld aan de kwaliteit van programma’s die met publiek geld worden gemaakt [1][3].