Zeventien EU-landen eisen honderden miljarden extra terwijl Nederland juist wil bezuinigen.

Den Haag, dinsdag, 6 oktober 2026. Zeventien EU-landen eisen 500 miljard euro extra én het schrappen van onze korting. Nederland weigert. Diplomaten snerpen over en weer: korting krijg je blijkbaar alleen in de supermarkt.
De Brusselse miljardendans
De strijd om het Europese geld is geëscaleerd [2]. Zeventien netto-ontvangers, waaronder Italië, Spanje en Polen, stuurden een brief naar de Ierse EU-voorzitter [1][2][3]. Hun eis? Een verhoging van de EU-begroting met circa 500 miljard euro én het afschaffen van de kortingen op de nationale bijdragen [1][2][3]. Dat schoot bij de Nederlandse premier Rob Jetten en zijn vijf ‘zuinige’ bondgenoten direct in het verkeerde keelgat [3]. Deze zes nettobetalers stuurden op 28 september 2026 al een tegenbrief waarin zij het Brusselse voorstel als ‘volstrekt onrealistisch’ bestempelden en eisten dat elke begrotingspost wordt gekort [2]. De Europese Commissie doet er nog een schepje bovenop en stelt voor de periode 2028-2034 een begroting van bijna 2000 miljard euro voor [4][5][6]. Dat is een stijging van 66.667% ten opzichte van de huidige 1200 miljard euro [4][5][6].
Wie betaalt de rekening?
Nederland en de vijf andere nettobetalers hoesten samen maar liefst 40 procent van alle nationale EU-bijdragen op [1][2][3]. Een buitenlandse diplomaat sneerde over onze korting: “Korting krijg je in de supermarkt” [1][2][3]. Nederlandse diplomaten noemen de eisen daarentegen ‘wereldvreemd’ en ‘stuitend’ [1][2]. De timing van de brief is ook pijnlijk. Volgens een Brusselse bron doen de ontvangers hun oproep in een week waarin de rentestanden keihard stijgen [1][2][3]. Wat merkt u hiervan? Om de begrotingskloof te dichten, denkt de Commissie aan nieuwe Europese heffingen op plastic, buitenlandse pakketjes, tabak en techbedrijven [1][2][6]. Dat raakt de burger dus rechtstreeks in de portemonnee [GPT].
De beslissende toppen
Volgende week, op maandag 12 oktober 2026, komen de regeringsleiders samen op een Europese top om de degens te kruisen [2][3][5]. Ierland moet als neutrale bemiddelaar een nieuw compromisvoorstel formuleren [1][2][3]. De Franse president Emmanuel Macron zit ondertussen in een spagaat: hij wil geen hogere begroting, maar weigert te snijden in de landbouwsubsidies [1][2][3]. Met het oog op de nationale verkiezingen in Frankrijk en Italië in 2027 is de politieke haast groot om snel een akkoord te bereiken [1][3].