Ongedocumenteerden eisen vandaag bij de rechter opnieuw een slaapplek.
Den Haag, dinsdag, 10 november 2026. Vandaag behandelt de Raad van State de stopgezette bed-bad-broodregeling. Honderden ongedocumenteerden riskeren dakloosheid, terwijl het kabinet hen naar een vervallen opvanglocatie in Ter Apel verwijst.
Spanning aan de Hofvijver
In Den Haag stroomde de rechtszaal aan de Kneuterdijk dinsdag 10 november 2026 helemaal vol [1][5]. De publieke tribune bleek zelfs te klein [5]. Geïnteresseerden volgden de zaak via een livestream in een nabijgelegen kerk [5]. Bussen vol vreemdelingen vertrokken vanochtend vroeg uit steden als Amsterdam en Rotterdam naar het Haagse rechtscentrum [1][3][5]. De inzet is helder: het behoud van een sober dak boven het hoofd [1][7]. Voormalig minister Marjolein Faber stopte per 1 januari 2025 de landelijke financiering voor de bed-bad-broodopvang [1][4]. Haar opvolger Bart van den Brink zet deze harde lijn voort [1]. De Raad van State toetst nu of de overheid deze steun zomaar mocht schrappen zonder individueel onderzoek naar mensonwaardige situaties [1][7]. De hoogste bestuursrechter doet op zijn vroegst over zes weken uitspraak [1][5].
Schimmel en leegloop
Het kabinet wijst als alternatief naar de vrijheidsbeperkende locatie in Ter Apel [2][4]. Daar wringt direct de schoen. Het Groningse hofje telt slechts 235 plekken [2][4]. Uit onderzoek blijken de leefomstandigheden er bovendien erbarmelijk [2]. Bewoners klagen over ziekmakende schimmel, kapotte elektriciteit en rottend sanitair [2][4]. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers erkent dat er sprake is van achterstallig onderhoud [2][4]. De Haagse locatiemanager benadrukt nuchter dat het om een vertreklocatie gaat; een verblijf moet immers niet te comfortabel aanvoelen [2]. Maar vertrekken kan lang niet iedereen. Zo hebben statelozen uit oorlogsgebieden vaak geen ambassade om papieren op te halen [5].
Gevolgen voor de straat
In heel Nederland gaat het om circa 600 kwetsbare mensen zonder papieren [1][5]. Als het Rijk de geldkraan definitief dichtdraait, verhuist het vraagstuk rechtstreeks naar uw stoep [1][5]. Gemeenten en hulporganisaties draaien nu zelf voor de opvang op [5]. Zij vrezen dat honderden mensen op straat belanden [5]. Een daklozenkrantverkoper bij de Amsterdamse supermarkt staat symbool voor de patstelling: teruggestuurd worden lukt niet, maar opvang verdwijnt [1]. De overheid hoopt op spontaan vertrek, maar de praktijk toont vooral extra overlast en slapeloze nachten voor lokale bestuurders [1][4][5].