PVV-Kamerlid Maikel Boon weigert mee te werken aan het onderzoek naar zijn AI-nepfoto's van Frans Timmermans.
Den Haag, dinsdag, 22 september 2026. Het integriteitsonderzoek naar Maikel Boon is gestrand. Het PVV-Kamerlid weigerde mee te werken en zweeg over de omstreden AI-nepbeelden van Frans Timmermans. Zijn rol blijft daardoor onduidelijk.
Zwijgen als politiek wapen
Het integriteitsonderzoek naar PVV-Kamerlid Maikel Boon is officieel gestrand zonder eindoordeel [1][2]. Het College van onderzoek integriteit probeerde zijn rol te onderzoeken bij een Facebookpagina vol met AI-gegenereerde nepafbeeldingen van GroenLinks-PvdA-leider Frans Timmermans [1][3]. Boon weigerde echter mee te werken en beriep zich op zijn zwijgrecht [1][2]. Dat is opmerkelijk, want de reglementen van de Tweede Kamer verplichten Kamerleden juist tot medewerking [1]. Het college heeft geen opsporingsbevoegdheid en kon de betrokkenheid van Boon daarom niet met voldoende zekerheid vaststellen [1].
Excuses en dreigementen
De zaak begon in oktober 2025 toen de Volkskrant vragen stelde over de Facebookpagina [1]. PVV-leider Geert Wilders nam destijds snel afstand, noemde de actie “ongepast en ongehoord”, bood zijn excuses aan en liet de pagina offline halen [1]. Wilders gaf Boon destijds een reprimande en beschouwde de kous daarmee als af [1]. Het college ontving echter zestien klachten van burgers die vonden dat de nepbeelden de publieke opinie oneigenlijk beïnvloedden en het risico op geweld tegen Timmermans vergrootten [1]. GroenLinks-PvdA deed bovendien aangifte nadat de beelden tot tientallen doodsbedreigingen leidden [3].
Geen antwoorden voor de burger
Tijdens de procedure in 2026, waarvan het rapport op 14 september 2026 verscheen, stelde Boon zich uiterst defensief op [1]. Hij weigerde vragen te beantwoorden en beschuldigde het integriteitscollege van een gebrek aan deskundigheid en zorgvuldigheid [1]. Ook eiste hij de namen van de burgers die een melding deden en dreigde hij zelfs bij hen langs te gaan of aan te bellen [1]. Voor de burger laat deze kwestie een bittere smaak achter: door het zwijgen van het Kamerlid blijft de cruciale vraag of het gezag en de waardigheid van de Tweede Kamer zijn geschaad onbeantwoord [1].