Venezuela zoekt na de zwaarste aardbevingen in een eeuw koortsachtig naar tienduizenden vermisten.
Caracas, dinsdag, 7 juli 2026. Ruim 3500 mensen overleefden de zware aardbevingen in Venezuela niet. Reddingsteams vertrekken vandaag. Toch is er hoop: overlevende Hernan Gil kwam na acht dagen levend onder het puin vandaan.
Nederlandse betrokkenheid en het vertrek van USAR
Venezuela is momenteel het toneel van de dodelijkste aardbevingen in een eeuw [3]. Voor ons in Nederland komt dit drama heel dichtbij. De Nederlandse Titus van den Oever verloor er namelijk zijn kustappartement [1], en het Nederlandse reddingsteam USAR beëindigde vandaag, op dinsdag 7 juli 2026, definitief zijn zoekactie [1]. Na dagenlang intensief zoeken vonden de 64 reddingswerkers helaas niemand meer [4]. Zij vliegen vanmiddag terug naar vliegbasis Eindhoven en laten hun complete kampement achter voor het lokale Rode Kruis [4]. Terwijl veel internationale hulpverleners inmiddels vertrekken [3], blijft de chaos in het Zuid-Amerikaanse land gigantisch. Maandag steeg het officiële dodental naar 3.535 slachtoffers [3], een stijging van 193 ten opzichte van zondag [3]. Daarnaast raakten al 16.740 mensen gewond [3].
Naschokken, overvolle ziekenhuizen en internationale noodhulp
De aarde blijft onrustig; gisteren, op maandag 6 juli 2026, schrikte een nieuwe naschok met een kracht van 4.6 de regio’s La Guaira en Caracas op [1]. In de zwaarst getroffen kustregio zijn de ziekenhuizen zo overvol dat er noodvoorzieningen in winkels en bushaltes zijn ingericht [1]. Gelukkig komt er hulp uit onverwachte hoek. Buureiland Aruba arriveerde gisteren met elf medische vrijwilligers in La Guaira [1]. Premier Mike Eman benadrukte de historische en menselijke relatie met Venezuela om deze snelle steun te verklaren [1]. Ook de Verenigde Staten doen een flinke duit in het zakje met een toezegging van 150 miljoen dollar aan noodhulp [1]. De Amerikaanse krijgsmacht helpt inmiddels actief bij herstelwerkzaamheden in de haven van La Guaira [1].
Groeiende woede en tienduizenden vermisten
Ondanks alle internationale steun groeit de woede onder de Venezolaanse bevolking over de trage overheidssteun [6]. Veel burgers voelen zich in de steek gelaten en spitten noodgedwongen zelf met blote handen in het puin om hun dierbaren te bergen [2][6]. Waarnemend president Delcy Rodríguez wijst alle kritiek op de overheid en het leger resoluut van de hand [6]. Zij belooft dat niemand in massagraven zal eindigen [1]. Toch is de onzekerheid moordend. Waar de overheid nauwelijks updates geeft over vermisten [3], registreerde een burgerinitiatief al meer dan 30.000 onbereikbare personen [3]. De VN vreest zelfs dat het werkelijke aantal vermisten kan oplopen tot wel 50.000 mensen [1].