Nederlandse postcovidpatiënten voelen zich massaal in de steek gelaten door de politiek.
Hilversum, dinsdag, 8 september 2026. Maar liefst 96 procent van de postcovidpatiënten voelt zich door de politiek genegeerd. Ze moeten vechten voor hun rechten, terwijl de energie daarvoor volledig ontbreekt.
Haagse stilte en Utrechtse ziekenboeg
In Den Haag en Utrecht is de crisis rondom postcovid pijnlijk voelbaar [1]. Uit een peiling van het RTL Nieuwspanel tussen 26 en 31 augustus 2026 blijkt dat maar liefst 96 procent van de 900 ondervraagde patiënten zich niet serieus genomen voelt door de politiek [1]. Neem Denise, die al sinds maart 2020 kampt met postcovid en het posturaal orthostatisch tachycardiesyndroom (POTS) [1]. Voor haar en vele anderen is simpelweg overeind komen topsport geworden [2]. Ruim 40 procent van de patiënten tussen de 26 en 65 jaar werkt inmiddels minder of helemaal niet meer [1]. Meer dan een derde moet het doen met minder dan 40 procent van hun oude energie [1].
Financiële stress en dichte deuren
De financiële klap raakt de patiënten hard. Maar liefst 41 procent maakt zich grote zorgen over de financiën, een verschil van 10 procentpunt met de gemiddelde Nederlander [1]. Begin 2026 beoordeelde het UWV al ruim 17.500 postcovidpatiënten, van wie 85 procent een uitkering kreeg [1]. Toch lopen velen vast bij gemeenten en het UWV door een gebrek aan medische kennis [1]. Tot overmaat van ramp stopt ondersteuningsorganisatie C-support op 31 december 2026 met haar huidige dienstverlening [1].
Geen geld en geen plan
De politieke klok tikt ondertussen onverbiddelijk door. De parlementaire enquête naar de coronapandemie eindigt in de week van 7 september 2026 [1]. De verantwoordelijk minister beloofde gisteren, op 7 september 2026, met een reactie te komen [1]. Hoogleraar Niels Eijkelkamp van het UMC Utrecht benadrukt dat structureel onderzoek veel tijd en geld kost [1]. Voormalig minister Kuipers weigerde eerder extra budget wegens te grote risico’s [2]. Zonder structurele investeringen blijven honderdduizenden Nederlanders aan hun lot overgelaten [1].