Iran en Oman verdelen de macht én de centen in de cruciale Straat van Hormuz.
Teheran, dinsdag, 4 augustus 2026. Ondanks recente explosies verdelen Iran en Oman de controle over de Straat van Hormuz. Schepen betalen straks servicekosten die beide landen netjes samen delen.
Onrust in de oliestaat
In Oman en Iran, vlak bij de havenstad Khasab, is de spanning momenteel om te snijden [1]. Vannacht nog raakte een onbekend projectiel een vrachtschip in de strategische Straat van Hormuz [1][6]. Ook afgelopen weekend en in de nacht van maandag op dinsdag schrikten explosies de zeestraat op [1]. Waarom u dat merkt in Nederland? Heel simpel: deze cruciale waterweg is normaal gesproken goed voor circa 20 procent van de wereldwijde olieconsumptie [4]. Als het daar spaak loopt, merkt u dat direct in de portemonnee aan de Nederlandse benzinepomp [GPT]. De regeringen in Teheran en Muscat proberen nu haastig de controle terug te grijpen met een gloednieuw vaarrouteplan [2][4].
De lusten en de lasten delen
Hoe ziet die op handen zijnde deal eruit? Heel praktisch: inkomende schepen varen voortaan dicht langs de kust van Iran, terwijl uitgaande schepen de route langs Oman pakken [1][2][5]. Eenrichtingsverkeer op zee dus. Tolheffing is een verboden woord, dus noemen de landen het diplomatiek “servicekosten” [1][2][5]. De opbrengst hiervan delen beide landen netjes door de helft [5]. Dit geeft Iran wel een flinke vinger in de pap die het land voor de oorlog, die op 28 februari 2026 begon, niet had [4][5]. Voorheen was de straat namelijk decennialang een vrije internationale waterweg [5].
Witte Huis buiten spel
Ondertussen bemoeit de Amerikaanse president Donald Trump zich er intensief mee [4][6]. Hij wil dolgraag dat de boel opengaat, want de Amerikaanse benzineprijs is door de blokkade gestegen naar $ 4,10 per gallon [6]. Dat is een stijging van ruim $ 1,00 vanaf de startprijs van minder dan $ 3.1 voor de aanvallen [6]. Trump riep dat de straat vandaag al volledig open zou gaan [6]. Maar de Iraanse woordvoerder Esmail Baghaei schudt resoluut zijn hoofd: Iran praat absoluut niet met de Amerikanen, alleen met Oman [3][6]. Eerst moet de Amerikaanse zeeblokkade van tafel [1][2].