De Geïllustreerde Kunstmatige Intelligentie
dinsdag 17 nov.
binnenland • dinsdag 17 november 2026

Nederlandse pfas-aanpak wankelt door grote fouten op de officiële overheidslijst.

Nederlandse pfas-aanpak wankelt door grote fouten op de officiële overheidslijst.

Den Haag, dinsdag, 17 november 2026. Bijna de helft van de 57 risicovolle pfas-locaties staat onterecht op de overheidslijst. Grote vervuilers zoals Schiphol ontbreken juist. Experts eisen nu direct centrale regie vanuit Den Haag.

Chaos in Gelderland toont falend beleid

In Nijmegen en Arnhem wordt de bestuurlijke verwarring meteen tastbaar [2]. De gemeente Nijmegen zette twee plekken op de prioriteitenlijst, waaronder het bedrijf van interieurbouwer Guus van Driel in Nijmegen-West [2]. Hij vond bij werkzaamheden oude blusschuimlabels in de grond [2]. Toch blijkt er geen direct gevaar voor omwonenden [2]. Nijmegen wil beide locaties nu alweer schrappen [2]. In Arnhem staat een stuk grond naast een kazerne in Schaarsbergen op de lijst, terwijl Defensie meldt dat er helemaal geen onaanvaardbaar risico heerst [2]. Bij de 57 locaties van het ministerie ontbreekt bij twintig plekken elk bewijs van ernstig risico [1]. Bij zes locaties is er zelfs bewezen niets ernstigs aan de hand en bij vijf locaties bleef het vakje simpelweg leeg [1]. Dat levert 31 twijfelgevallen op van de in totaal 57 geregistreerde plekken [1].

Schiphol ontbreekt op de kaart

Grote brandhaarden blijven ondertussen buiten schot [1]. Vliegbasis Schiphol pompt vervuild grondwater naar omliggende sloten, maar ontbreekt volledig op het landelijke overzicht [1]. Buurtbewoners vissen en zwemmen in dat water of sproeien er hun moestuin mee [1]. Andere vliegvelden staan wél genoteerd [1]. Volgens de provincie Noord-Holland levert Schiphol geen acute drinkwaterrisico’s op [1]. Lokale overheden kijken vaak enkel naar PFOS, terwijl PFAS in werkelijkheid altijd een complexe mix van chemische stoffen vormt [1]. Twaalf provincies en 29 grote gemeenten brachten de gegevens sinds 2020 zelfstandig in kaart [1]. Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat schoof de verantwoordelijkheid naar hen door, met een beoogde afronding in 2030 [1][2].

Oproep tot strakke Haagse regie

Deskundigen slaan alarm over deze versnipperde aanpak [1]. Zonder centrale sturing ontbreekt de juiste specialistische kennis bij gemeenten [1]. Milieuchemicus Chiel Jonker waarschuwt dat overheden gevaarlijke plekken missen en tegelijk onschuldige stukken grond onnodig afgraven [1][2]. De saneringskosten lopen volgens expert Hans Slenders in de honderden miljoenen en waarschijnlijk miljarden euro’s [1]. Zonder eenduidige leiding vanuit Den Haag dreigt een enorme verspilling van belastinggeld [1]. De Inspectie Leefomgeving en Transport benadrukt in haar toezichtsverslag eveneens dat effectieve handhaving noodzakelijk is om kostbare bodemsaneringen te voorkomen [3]. Wie de rekening uiteindelijk betaalt, laat zich raden [1][4].

Bronnen