Rotterdamse oud-wethouder Faouzi Achbar gaat slachtoffers van het toeslagenschandaal helpen bij de stichting van prinses Laurentien.
Rotterdam, dinsdag, 8 september 2026. Sinds 1 september helpt oud-wethouder Faouzi Achbar gedupeerden van het toeslagenschandaal. Hij is de nieuwe bestuurder van Stichting Gelijkwaardig Herstel, maar blijft ook raadslid in Rotterdam.
Rotterdamse roots en duizenden gedupeerden
De overstap van Faouzi Achbar naar Stichting Gelijkwaardig Herstel (SGH) is geen toeval. De kersverse bestuurder begon op 1 september 2026 aan zijn nieuwe klus [3]. Hij kent de rauwe werkelijkheid van de toeslagenaffaire van heel dichtbij. Rotterdam herbergt namelijk de meeste slachtoffers van heel Nederland; de teller staat daar op ruim 11.000 gedupeerden [1][2]. Achbar werkte de afgelopen vier jaar als wethouder in de Maasstad en sprak talloze ouders die dagelijks de loodzware gevolgen dragen [1][2][3]. Volgens hem laat dit schandaal pijnlijk zien wat er gebeurt als kille systemen belangrijker worden dan echte mensen [1][2].
Zij aan zij met Gert-Jan Segers en Laurentien
Bij de stichting ontvangen ze de Rotterdammer met open armen. Gert-Jan Segers, de voorzitter van de raad van toezicht, looft Achbars bestuurlijke ervaring en zijn vermogen om náást mensen te gaan staan [1][2]. Dat menselijke gezicht kan de stichting goed gebruiken na een turbulente periode. In 2024 kreeg de organisatie nog flinke kritiek van het ministerie van Financiën over te hoge schadevergoedingen [1][2]. Oprichtster prinses Laurentien trok zich destijds zelfs terug als voorzitter [1][2]. Gelukkig is die strijdbijl inmiddels begraven en kan de stichting weer volop doen waar ze voor is opgericht: puinruimen [1][2].
Dubbelrol in de Rotterdamse politiek
Eigenlijk had Achbar deze herfst gewoon weer op het pluche van de Rotterdamse Coolsingel willen zitten. Zijn partij Denk onderhandelde dit voorjaar hard over een nieuwe coalitie, maar die gesprekken klapten jammerlijk [1][2]. Denk belandde in de oppositiebanken [1][2]. Achbar laat zich echter niet zomaar buitenspel zetten. Hij combineert zijn nieuwe directeursfunctie bij de stichting gewoon met zijn werk als Rotterdams raadslid [1][2]. Zo blijft hij met één been in de lokale politiek staan om de druk op de ketel te houden [1][2].