Een bijklussende Rabobank-medewerker helpt de Braziliaanse sojakoning aan een kwetsbaar Boliviaans bos.
Utrecht, woensdag, 16 september 2026. Terwijl de groene tak van Rabobank het woud wilde beschermen, hielp een eigen medewerker bij de verkoop ervan. Nu dreigt er massale kaalkap voor soja.
Groene praatjes, tegenstrijdige daadjes
Rabobank wil de wereld verbeteren met mooie groene beloften [1]. De Rabo Carbon Bank wilde daarom investeren in de bescherming van een kwetsbaar Boliviaans bos van dertigduizend hectare [1][2]. Maar de linkerhand wist blijkbaar niet wat de rechterhand deed. Een bijklussende Rabobank-medewerker hielp namelijk achter de schermen mee met de verkoop van datvoldoende beschermde woud [1][2]. De koper is de Braziliaanse agrogigant Bom Futuro, ook wel bekend als de ‘sojakoning’ [1][2]. Die heeft weinig op met bomen en wil vooral soja verbouwen [1][2].
De consument betaalt de prijs
Door deze opmerkelijke transactie dreigt er nu een massale kaalkap in het Boliviaanse woud [1][2]. Dit heeft directe gevolgen voor de wereldwijde markt en de consument. Slechts een handvol giganten domineert de wereldwijde voedseltoevoer en bepaalt wat u voor uw eten betaalt [1]. Goedkope soja uit ontbost gebied verdwijnt in veevoer en talloze alledaagse supermarktproducten [GPT]. De consument krijgt zo ongewild producten op het bord die bijdragen aan natuurvernietiging, terwijl de marktwaarde van echte duurzame alternatieven onder druk komt te staan [GPT].
Geloofwaardigheid in de uitverkoop
Binnen Rabobank zorgt deze actie voor grote interne verontwaardiging [GPT]. De bank belooft immers een betere wereld met CO2-compensatie [1], maar faciliteert via eigen personeel de vernietiging van kwetsbare natuur [1][2]. Deze actie beschadigt het vertrouwen van investeerders in groene financiële producten en tast de geloofwaardigheid van de bankensector aan [GPT]. Als de interne controle van een grootbank al zo rammelt, hoe betrouwbaar zijn hun groene beloften dan nog [GPT]?