In Gaza stijgt het aantal gedwongen kindhuwelijken explosief door de extreme honger.
Gaza-stad, woensdag, 23 september 2026. De VN meldt een stijging van 123 procent in gedwongen huwelijken. Sommige uitgehongerde vaders ruilen hun veertienjarige dochters zelfs in voor twee zakken meel om te overleven.
Overleven in ruil voor een kinderleven
In de Gazastrook voltrekt zich momenteel een menselijk drama dat ook ons in Nederland direct raakt, aangezien ons belastinggeld via internationale noodhulp naar deze crisisgebieden stroomt [GPT]. Uit schokkende rapporten van het VN-bevolkingsfonds (UNFPA) blijkt dat het aantal gedwongen huwelijken in het tweede kwartaal van 2026 met maar liefst 123 procent is gestegen ten opzichte van het eerste kwartaal [1][2]. Door de extreme hongersnood zien wanhopige vaders in vluchtelingenkampen geen andere uitweg meer [1]. Zij huwelijken hun jonge dochters uit in ruil voor de meest basale levensbehoeften, zoals een paar zakken meel, om de rest van het gezin te kunnen voeden [1][2]. Een zak meel bepaalt hier letterlijk de waarde van een kinderleven [1].
Weggevaagde wetten en gedwongen huwelijken
De situatie is sinds de escalatie van de oorlog op 7 oktober 2023 volledig ontspoord door het instorten van de sociale structuren en rechtbanken [1][2]. De shariawetgeving in Gaza staat huwelijken toe vanaf veertien jaar en zeven maanden, en bij gebrek aan wettelijk toezicht grijpen families dit nu massaal aan [2]. Meisjes tussen de 12 en 17 jaar maken 16 procent van de meldingen uit, terwijl vrouwen tussen de 18 en 59 jaar goed zijn voor 66 procent; samen vormen zij dus 82 procent van de geregistreerde slachtoffers van gedwongen huwelijken [1]. Daarnaast dwingt men slachtoffers van seksueel geweld in de overvolle kampen vaak om met hun verkrachter te trouwen om zogenaamde ‘reputatieschade’ voor de familie te voorkomen [1][2].
Tienerzwangerschappen in de modder
De medische gevolgen van deze gedwongen kindhuwelijken zijn rampzalig [2]. Tienerzwangerschappen schieten omhoog onder erbarmelijke, onhygiënische omstandigheden in de kampen [2]. VN-vertegenwoordiger Nestor Owomuhangi waarschuwt dat de jonge lichamen van deze meisjes fysiek helemaal niet in staat zijn om een zwangerschap te dragen [2]. Hulporganisaties proberen met man en macht de sanitaire voorzieningen en opvanglocaties te verbeteren om vrouwen en jonge meisjes meer veiligheid te bieden [2][5]. Zolang de extreme voedselschaarste echter aanhoudt, blijft de druk op gezinnen om hun dochters op te offeren onverminderd groot [1][4].