De rechter weigert een man met tinnitus de toegang tot de MRI-kamer van het UMC Utrecht.
Utrecht, woensdag, 23 september 2026. Een man eiste bewijs na een MRI-scan, maar de rechter wees alles af. De kamer is namelijk al verbouwd en de gebruikte koptelefoon is allang verdwenen.
Geen bewijs in Utrechtse scanruimte
In Utrecht heeft de rechter een streep gezet door de eisen van een Amsterdammer die kampt met ernstige gehoorschade na een ziekenhuisbezoek [1][2]. De man onderging op 21 oktober 2025 een MRI-onderzoek in het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU) [2]. Sindsdien hoort hij een constante, harde piep in zijn oren: tinnitus [1][2]. Om bewijs te verzamelen voor een schadeclaim eiste hij via een kort geding interne documenten en toegang tot de scanruimte [1][2]. De Utrechtse voorzieningenrechter mr. S.H. Gaertman wees op 16 september 2026 echter al zijn verzoeken af [2].
Verbrijzelde hoop en verdwenen koptelefoons
Het ziekenhuis gaf de man nul op het rekest, en de rechter ging daarin mee [1][2]. De bewuste MRI-ruimte is inmiddels verbouwd en de gebruikte koptelefoon is allang vervangen [1][2]. Een bezichtiging heeft volgens de rechter dus geen enkel nut meer [1][2]. Ook de namen van de laboranten en schriftelijke werkinstructies krijgt de Amsterdammer niet [1]. Die instructies bestaan namelijk helemaal niet op papier; het ziekenhuis instrueert nieuwe medewerkers gewoon mondeling [1]. De privacy van het personeel weegt vooralsnog zwaarder dan de bewijsdrang van de patiënt [1].
Een dure piep in de oren
Voor iedereen in Nederland die wel eens in zo’n luidruchtige medische tunnel moet schuiven, is dit een spannende kwestie [GPT]. De eiser blijft nu achter met gehoorschade én een gepeperde rekening [1][2]. Hij moet de proceskosten van in totaal 2101 euro betalen [2]. Toch is de strijd voor hem nog niet definitief verloren [1]. De rechter deed namelijk nog geen uitspraak over de vraag of het UMCU daadwerkelijk aansprakelijk is voor de opgelopen tinnitus [1][2].