Europa sluit de voordeur voor Rusland, maar laat de achterdeur voor staal en gas wagenwijd openstaan.
Brussel, woensdag, 29 juli 2026. Ondanks vier jaar oorlog koopt Europa nog miljarden aan Russisch metaal en gas. De import van Russisch staal steeg begin 2026 zelfs met 24 procent via handige achterdeurtjes.
Russisch metaal via de Belgische achterdeur
In België en de rest van de Europese Unie stroomt het Russische metaal nog altijd vlot over de grens [1]. Dat raakt u in Nederland direct in de portemonnee en in uw morele kompas. Onze ooster- en zuiderburen verwerken dit staal en aluminium namelijk in auto’s en windmolens die wij vervolgens vrolijk kopen [1][2][GPT]. In de eerste vier maanden van 2026 exporteerde Rusland voor maar liefst 7,7 miljard euro aan goederen naar de EU [1]. Terwijl we in Nederland braaf proberen te verduurzamen en sancties steunen, steeg de Belgische en Deense import van Russische staalplaten in die weinige maanden met 24 procent naar 1,65 miljoen metrische ton [1]. Het Russische staalbedrijf NLMK levert deze platen gewoon aan fabrieken in België, Italië en Denemarken voor onze Europese scheepsbouw en energie-infrastructuur [1]. Dat is pijnlijk dichtbij huis.
De Turkse route en de sanctiedans
Hoe glipt dit allemaal door de mazen van de wet? Heel simpel: via handige achterdeurtjes in landen zoals Turkije [2]. In 2025 leverde Rusland zo’n 20 procent van de primaire aluminiumimport aan Turkije [2]. De Turken persen hier profielen van en exporteren die vervolgens als ‘Turks’ aluminium naar de EU [2]. Slechts 10% van het Russische primaire aluminium gaat direct naar de EU, de rest reist via dit soort omwegen de wereld rond [2]. Dit aluminium is ook nog eens tot wel 11 procent goedkoper dan ons eigen Europese metaal [2]. Ondertussen heeft de EU op 23 juli 2026 weliswaar een 21e sanctiepakket aangenomen [4], maar de grote spelers zoals staalreus NLMK en aluminiumgigant Rusal ontwijken de dans nog altijd omdat ze niet op de sanctielijst staan [1]. Dit beschermt tijdelijk zo’n 3.000 Europese banen [1], maar de Russische oorlogskas blijft zo wel spekkoper [1][5].
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden
De politiek probeert de gaten te dichten, maar het tempo ligt laag. De EU heeft op 23 juli 2026 besloten om het olieprijsplafond van 44,10 USD per vat te bevriezen tot juli 2027 [4][5]. Ook is de ‘schaduwvloot’ van Rusland inmiddels uitgebreid met 41 extra schepen op de zwarte lijst [4]. Maar een volledig verbod op Russisch vloeibaar gas (LNG), dat momenteel zo’n 2,8 miljard euro waard is, staat pas gepland voor het jaar 2027 [1]. Tot die tijd blijft de energie en het metaal stromen [1][3]. Voor de Nederlandse consument betekent dit dat we voorlopig nog onbewust meebetalen aan de Russische economie, simpelweg omdat onze Europese buren de achterdeur niet durven te barricaderen [1][2].