Mieke Sterk verzette zich tegen generaals en kledingregels en veroverde de Tweede Kamer.
Den Haag, woensdag, 28 oktober 2026. Wereldrecordhouder en PvdA-politica Mieke Sterk overleed op tachtigjarige leeftijd. Zij knipte in 1968 haar olympische jurk korter en boycotte later een toernooi vanwege de Griekse dictatuur.
flitsende benen en een schaar in de kleding
De Atletiekunie bracht woensdag 28 oktober 2026 het nieuws naar buiten: Mieke Sterk is op 80-jarige leeftijd overleden [2]. Haar sportieve hoogtepunt beleefde de Haarlemse atlete tijdens de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad [1]. Samen met Wilma van den Berg, Truus Hennipman en Corrie Bakker liep ze in de series van de 4x100 meter estafette zowaar een wereldrecord [1][4]. In de olympische finale greep het viertal net naast de medailles met een vierde plaats in 43,44 seconden [1][2]. De schaar zette ze destijds al graag in stoffige regels; ze knipte simpelweg een flink stuk van haar officiële olympische rok af omdat ze die veel te degelijk vond [4]. In totaal sleepte ze gedurende haar sportloopbaan twintig nationale titels binnen op sprint, horden en de meerkamp [1][2].
een geweten van goud
Sterk rende hard, maar liep nooit weg voor haar principes [1][4]. In 1969 weigerde ze principieel mee te doen aan het Europees kampioenschap in Athene [1][4]. In Griekenland zwaaide toen immers een brute militaire junta de scepter [1][4]. Sporten voor je plezier terwijl even verderop dissidenten worden gemarteld, dat strookte totaal niet met haar moraal [4]. Het toont hoe topsporters hun maatschappelijke stem kunnen gebruiken om wantoestanden aan te kaarten [GPT]. In 1976 volgde zelfs nog een juridisch conflict met sportkoepel NOC [4]. Haar nationale estafettetijd bleef overigens decennialang onaangetast in de recordboeken staan [2][4].
van sintelbaan naar het pluche
Na de spikes volgde het maatschappelijke werk met jonge asielzoekers en verstandelijk gehandicapten [2]. Partijvoorzitter Felix Rottenberg haalde haar vervolgens naar de politieke arena [4]. Van 1994 tot 1998 zat Sterk voor de PvdA in de Tweede Kamer [1][2]. Daar streed ze vier jaar lang vurig voor betere gehandicaptenzorg, het middelbaar beroepsonderwijs en sportbeleid [1][2]. Ze bewees dat sportieve daadkracht en een scherp sociaal geweten hand in hand kunnen gaan [GPT].