Private investeerders sluiten Haarlemse zorglocaties wegens tegenvallend rendement.
Hilversum, woensdag, 11 november 2026. Twee jaar na de overname sluit Fortumus twee zorglocaties in Haarlem. De kosten zijn te hoog. Ondertussen zit het oude ideële moederfonds op een reserve van ruim honderd miljoen euro.
Kille rekensom treft kwetsbare bewoners in Haarlem
In Haarlem pakken donkere wolken zich samen boven twee vertrouwde zorgvilla’s [1]. Interim-directeur Gijsbert van Herk bracht begin november 2026 het slechte nieuws aan personeel en bewoners [1]. Zorglocatie Tussenhout met 26 plekken en Spaar en Hout met 36 appartementen gaan dicht [1]. Samen telt dit 62 woonplekken waar senioren halsoverkop moeten vertrekken [1]. De reden luidt simpel: er valt te weinig te verdienen [1][3]. De uitgaven liggen structureel hoger dan de opbrengsten uit huur en zorg [1]. Huurders betalen tot 1.900 euro per maand exclusief hun zorgarrangement via het geclusterde VPT [1]. De verhuurder, Stichting Huize Spaar en Hout voor Doopsgezinden, reageert met stomheid [1]. Voorzitter Johannes Homan stelt dat het besluit hen rauw op het dak valt [1][2]. Partijen waren immers nog volop in gesprek over vochtoverlast en achterstallig onderhoud [1]. Het exacte tijdstip van sluiting hangt nu af van advies van de medezeggenschapsraden [alert! ‘precieze datum van sluiting is nog afhankelijk van overleg met OR en cliëntenraden’] [1].
De erfenis van een omstreden zorgdeal
Hoe belanden kwetsbare bejaarden in deze zakelijke mangel? In november 2024 splitste men de ideële stichting Pro Senectute op [1]. De stichting bezat toen tien locaties en had circa 250 personeelsleden in dienst [1]. Vastgoedgigant Schroders Capital kocht 430 appartementen op [1]. Zorgbedrijf Fortumus, een dochter van de Rotterdamse investeerder Venturion, nam de feitelijke zorgverlening over [1]. Private investeerders beloven vaak gouden bergen en efficiëntie [GPT]. De harde praktijk toont kille saneringen zodra een locatie financieel hapert [1][3]. Als een zorgvestiging niet direct renderend draait, trekken geldschieters snel de stekker eruit [1][3]. Voor een bejaarde vader of moeder betekent dat plotseling verhuizen en vertrouwde verzorgers kwijtraken [1][GPT]. De zorg verandert zo van een publieke dienst in een spreadsheet [1][3].
Miljoenen op de bank maar de deuren gaan dicht
Ondertussen tekent zich een opmerkelijke paradox af [1]. De oude ideële tak, Stichting Pro Senectute Voor de Ouderdom, zwemt in het geld [1]. De reserves groeiden in 2025 met 8 miljoen euro tot 101 miljoen euro [1]. Dat startkapitaal bedroeg eerder 93 miljoen euro [1]. Het fonds keerde in 2025 slechts 1,5 miljoen euro uit aan algemene goede doelen [1]. Formeel zijn de juridische banden met Fortumus verbroken [1]. Toch wringt deze situatie enorm [1][3]. Terwijl het oude fonds ruim 100 miljoen euro oppot, verdwijnen in Haarlem noodzakelijke bedden wegens een tekort aan rendement [1][3]. Dit Haarlemse drama legt de gevaren van commercieel kapitaal in de Nederlandse zorg pijnlijk bloot [1][3].