Nederland draait de geldkraan naar Italië dicht als Rome geen asielzoekers terugneemt.
Den Haag, woensdag, 30 september 2026. Asielminister Bart van den Brink stopt de Nederlandse miljoenensteun als Italië weigert om ‘Dublin-migranten’ terug te nemen. Geen daden? Dan ook geen centen uit Den Haag.
Geen daden, geen knaken
Asielminister Bart van den Brink (CDA) trekt vandaag, op woensdag 30 september 2026, een hele duidelijke grens [1][2]. Nederland stopt met het betalen van de Europese solidariteitsbijdrage aan Italië als Rome weigert om asielzoekers terug te nemen [2][3]. Volgens de Europese Dublin-afspraken moet het land waar een migrant als eerste aankomt de asielaanvraag afhandelen [2][4]. Reizen migranten daarna door naar Nederland? Dan sturen we ze terug [2]. Maar Italië weigert in de praktijk simpelweg mee te werken [1][2]. “Als iets niet werkt, gaan we niet betalen”, zegt Van den Brink resoluut [2][3].
Haagse strijd en rechterlijke blokkades
De politieke druk in Den Haag is inmiddels flink opgelopen. Vorige week donderdag, op 24 september 2026, stemde een Kamermeerderheid al in met een motie van het CDA om de Italiaanse tegenwerking mee te wegen bij de onderhandelingen over de bijdrage voor 2027 [1]. CDA-Kamerlid Jeltje Straatman vindt dat Italië niet op alle details de opvang perfect op orde hoeft te hebben om migranten terug te nemen [1]. Nederlandse rechters in Utrecht en Den Bosch blokkeren momenteel echter de uitzettingen, omdat de opvang in Italië te slecht zou zijn [1]. Van den Brink is tegen deze uitspraken in hoger beroep gegaan om het onderlinge vertrouwen tussen EU-landen te herstellen [1][2].
Wat merkt de burger hiervan?
Als de Europese migratieafspraken op papier blijven steken, blijft de druk op de Nederlandse asielketen onverminderd hoog [GPT]. Ondertussen eisen partijen zoals de PVV, VVD en JA21 dat de minister ook Spanje hard aanpakt [2]. Spanje moet migranten uit de exclave Ceuta direct terugsturen naar Marokko om te voorkomen dat zij naar Nederland reizen [2]. Van den Brink reist binnenkort naar Brussel om zijn Europese collega’s en de Europese Commissie streng aan te spreken op het nieuwe Migratiepact [2][3]. De minister is na overleg met zijn Italiaanse ambtgenoot voorzichtig optimistisch, maar eist nu eerst concrete daden in plaats van mooie beloften [2][4].