Frits Barend vindt troost en een warm thuis tijdens de emotionele herdenking in Amsterdam.
Amsterdam, woensdag, 7 oktober 2026. Precies drie jaar na de Hamas-aanvallen sprak een emotionele Frits Barend bij een herdenking. Hij deelde zijn heftige familiegeschiedenis en noemde de zaal zijn thuis.
Emotionele woorden in een verdeeld Amsterdam
In Amsterdam kwamen woensdagavond 7 oktober 2026 veel mensen bijeen om de slachtoffers van de Hamas-aanval op Israël te herdenken [1][2]. De aanval vond exact drie jaar geleden plaats op 7 oktober 2023, waarbij destijds meer dan 1200 doden vielen [2][3]. Journalist Frits Barend sprak de aanwezigen emotioneel toe tijdens een solidariteitsavond georganiseerd door Christenen voor Israël [1][2]. Hij vertelde openhartig over zijn ingrijpende levensgeschiedenis [1] en zei met trillende stem: ‘bij jullie voel ik me thuis’ [1]. Ondertussen bezochten defensieminister Dilan Yeşilgöz en buitenlandminister Tom Berendsen een andere herdenking in een Amsterdamse synagoge [3]. De spanningen in de stad waren echter om te snijden [2][4]. Zo ontbond burgemeester Femke Halsema diezelfde avond een pro-Palestijnse demonstratie bij de Stopera, waar ruim honderd betogers weigerden te vertrekken [2][4].
Protesten en onrust in de rest van het land
Niet alleen in de hoofdstad Amsterdam liepen de gemoederen hoog op [2][5]. Ook in andere grote Nederlandse steden lieten pro-Palestijnse demonstranten luidruchtig van zich horen [2]. Op station Utrecht Centraal verzamelden zich na 18.00 uur zo’n honderd demonstranten met Palestijnse vlaggen [2], terwijl op de Dam in Amsterdam een man verbaal werd belaagd door pro-Palestina demonstranten toen hij een tegengeluid wilde laten horen [5]. De politie moest hem snel in veiligheid brengen [5]. In Den Haag verliep de herdenking gelukkig rustiger [2]. Voor het Vredespaleis hielden ze een interreligieuze herdenking onder leiding van burgemeester Jan van Zanen, die zowel zichtbare als onzichtbare veiligheidsmaatregelen had genomen [2]. De impact van het conflict blijft zo diepe sporen trekken in onze eigen Nederlandse straten [GPT].