We wonen massaal alleen en daarom zijn de huizen nu echt op.
Den Haag, woensdag, 29 juli 2026. Inmiddels is veertig procent van de Nederlandse huishoudens alleenstaand. Deze enorme stijging jaagt het woningtekort in 2026 aan tot maar liefst 384.000 woningen. We bouwen simpelweg te weinig.
Amsterdamse eenlingen zoeken een thuis
In Amsterdam woont inmiddels maar liefst 52 procent van de huishoudens alleen [1][2]. De traditionele gezinsstructuur maakt in heel ons land in rap tempo plaats voor de eenling [1][2]. Begin 2025 telde Nederland al 3,4 miljoen alleenwonenden op een totaal van 8,4 miljoen huishoudens [1][2]. Dat is veertig procent van het totaal [1][2]. Ter vergelijking: in 1971 waren er in heel Nederland slechts 685.000 eenpersoonshuishoudens [1][2]. We wonen dus massaal alleen, maar de woningbouw houdt dit tempo simpelweg niet bij [1][2].
Kloof tussen huishoudens en huizen groeit
Vorig jaar, in 2025, kwamen er in Nederland zo’n 80.000 huishoudens bij [1][2]. De woningvoorraad groeide in datzelfde jaar met slechts 70.000 woningen tot een totaal van 8,3 miljoen [1][2]. Hierdoor kampt ons land in 2026 met een statistisch woningtekort van maar liefst 384.000 woningen, oftewel 4,6 procent van de totale voorraad [1][2]. Vooral in Amsterdam is de spoeling dun, want slechts 17 procent van de woningen daar is een eengezinswoning [1][2]. Projectontwikkelaars moeten dus snel aan de slag met kleinere woningen [GPT].
Duur alleen zijn maar niet altijd eenzaam
Alleenwonen is bovendien een dure hobby. Het budgetinstituut rekent met een opslag van 10 procent voor de huishoudelijke uitgaven van een single [1][2]. Een alleenstaande betaalt maandelijks minimaal 273 euro voor gezonde voeding, terwijl een stel samen klaar is voor 498 euro [1][2]. Dat is een verschil van 225 euro per maand [1][2]. Gelukkig betekent alleen wonen niet direct eenzaamheid [1][2]. Een kwart van de alleenwonenden tussen de 18 en 80 jaar heeft gewoon een vaste relatie [1][2]. Bij twintigers is dit zelfs bijna 40 procent [1][2].