Honderden ongevaarlijke haaien kiezen de Waddenzee plotseling weer als hun kraamkamer.
Harlingen, woensdag, 22 juli 2026. Na decennia afwezigheid zwemmen er weer duizenden haaien in de Waddenzee. Geen paniek, deze ‘chihuahuas van de zee’ zijn ongevaarlijk en gebruiken het water puur als kraamkamer.
Kraamvisite op de Waddeneilanden
Op de stranden van de Nederlandse Waddeneilanden Schiermonnikoog en Ameland kun je deze zomer zomaar een haaienvin boven het water zien uitsteken [1][2]. Geen paniek, want de haai is na decennia van afwezigheid definitief terug in de Nederlandse Waddenzee [1][2]. Onderzoekers van de Wageningen University bevestigden op 21 juli 2026 dat er inmiddels honderden tot wel duizenden haaien in het gebied rondzwemmen [3]. De jonge roofvissen gebruiken de ondiepe, beschutte kustwateren puur als een veilige kraamkamer [2][4]. Voor de Nederlandse natuur is deze terugkeer fantastisch nieuws; het is een overduidelijk bewijs dat de lokale biodiversiteit zich herstelt [1][5].
De chihuahua van de Noordzee
Welke soorten komen we tegen tijdens het pootjebaden? Het gaat met name om de gevlekte gladde haai en de zeldzame ruwe haai [1][2]. De gevlekte gladde haai wordt maximaal 1,30 meter lang en lust graag een krab [1]. De ruwe haai kan twee meter lang worden en jaagt op makreel en haring [1]. Gevaarlijk voor de badgast? Welnee. Onderzoeker Niels Brevé noemt het dier gekscherend de ‘chihuahua onder de haaien’ [2][4][5]. Ze hebben stompe tanden en doen geen vlieg kwaad; de onderzoekers staken zelfs probleemloos een vinger in hun bek [2][4][5]. Bovendien houden de haaien zich voornamelijk op in diepe geulen, waardoor je ze als zwemmer niet snel zult tegenkomen [5].
Langzaam herstel van een kwetsbare bewoner
In de jaren 60 verdwenen de haaien bijna volledig uit de Waddenzee door wereldwijde overbevissing [2][4][5]. Het herstel van de populatie vergt veel geduld. Vrouwtjeshaaien zijn pas na 10 tot 15 jaar geslachtsrijp, hebben een draagtijd van 12 maanden en werpen slechts eens in de drie jaar jongen [2][4][5]. Dankzij strengere Europese regels sinds 2009 krijgt de haai gelukkig weer de ruimte om te herstellen [1]. Gemerkte haaitjes trekken vanuit de Waddenzee helemaal door naar Portugal [1]. In onze wateren fungeren ze als natuurlijke kwaliteitscontroleurs die zieke vissen er feilloos tussenuit pikken [1]. Dat scheelt de mens weer een hoop werk [1].