Lgbti
Berlijn, woensdag, 29 juli 2026. No Intro Provided
Duitse terreur schudt ook Nederland wakker
Duitsland is in de ban van een gruwelijke aanslag op de lhbti-gemeenschap [1][2]. Afgelopen weekend, op 25 en 26 juli 2026, reed de 21-jarige geradicaliseerde Abdul Ballout in op een Pride-menigte in Berlijn [1][2]. Hierbij viel één Poolse vrouw als dodelijk slachtoffer en raakten tientallen mensen gewond [1][2]. De politie schoot de dader, die banden had met IS, op zondag 26 juli na een klopjacht dood [1][2]. Deze terreuractie veroorzaakt grote schokgolven, ook in Nederland [1]. Afgelopen maandag 27 juli was er al een herdenking in Amsterdam [1]. Lhbti-activisten eisen nu dat we stoppen met wegkijken [1]. Ze willen openheid over homohaat uit islamitische hoek [1].
Waarom dit ook uw probleem is in Nederland
Dit drama in Berlijn raakt ons in Nederland direct [1]. Ook hier worstelt de lhbti-gemeenschap met agressie [1]. Neem gaybar Prik in Amsterdam, waar camera’s vastlegden hoe jongeren met een mediterrane achtergrond voor structurele overlast zorgden [1]. Of kijk naar ons eigen onderwijs [1]. Uit onderzoek van Nieuwsuur blijkt dat sommige door de Nederlandse overheid gefinancierde islamitische scholen antihomoseksuele denkbeelden verspreiden [1]. Kinderen leren daar dat homoseksualiteit leidt tot ziektes en maatschappelijke ontwrichting [1]. Er zijn zelfs lesmaterialen waarin dieren een regenboogvlag in het vuur gooien [1]. De onderwijsinspectie grijpt niet in vanwege de vrijheid van onderwijs [1]. “Onbegrijpelijk”, vindt Hans Vermeulen van Pride Amsterdam [1]. De overheid betaalt dus mee aan deze intolerantie [1].
De angst voor de racismekaart
In Berlijn luidt Tugay Saraç, een queer moslim en coördinator van een liberale moskee, de noodklok [1]. Zijn moskee ontvangt continu bedreigingen [1]. Maar liefst 99,5 procent daarvan komt uit islamitische hoek [1]. Dat betekent dat slechts 0.5% van de dreigementen een andere oorsprong heeft [1]. Toch blijft het in het maatschappelijke debat vaak angstvallig stil [1]. “Iedereen is bang om racistisch te worden genoemd”, stelt Saraç [1]. Volgens hem projecteren islamisten hun haat tegen het Westen op de queer gemeenschap [1]. Willen we onze vrijheden echt beschermen? Dan moeten we het beestje bij de naam durven noemen, zonder taboes [1]. Want wegkijken lost niets op [GPT].