een kind verdween tussen de regels van de jeugdzorg, en niemand luisterde naar haar

Utrecht, zondag, 14 juni 2026.
Iris (15) wilde gewoon naar school, bij haar vader wonen en haar broertje zien. In plaats daarvan belandde ze in een jeugdzorginstelling, 30 kilometer van huis, zonder stem in haar eigen leven. De rechtbank besloot: ze moest bij haar moeder wonen, ook al wilde ze dat niet. Haar vader mocht ze niet meer zien. Haar telefoon werd afgepakt. Haar schoolcarrière strandde. En toen ze zei ‘ik word hier gek van’, hoorde niemand haar. De jeugdzorg noemde het ‘ouderverstoting’ en trok een conclusie voordat iemand écht luisterde. Intussen staat in Apeldoorn een monument voor kinderen die hetzelfde overkwam. Want dit is geen debat over een theorie. Dit is het verhaal van een meisje dat verdween in een systeem dat haar niet wilde horen.