Klaver trekt een harde grens: kabinet moet kiezen tussen links en radicaal-rechts
Den Haag, zaterdag, 13 juni 2026.
Jesse Klaver gooit vandaag, 13 juni 2026, de deur dicht. Het minderheidskabinet van D66, VVD en CDA kan niet tegelijk zaken doen met GroenLinks-PvdA én JA21. Klaver noemt JA21 expliciet radicaal-rechts. Het kabinet moet kiezen.
Klaver stelt een ultimatum
GroenLinks-PvdA-leider Jesse Klaver zegt het vandaag, zaterdag 13 juni 2026, glashelder in een interview met de Volkskrant: het minderheidskabinet van D66, VVD en CDA kan niet tegelijk samenwerken met zijn partij én met JA21 van Joost Eerdmans [1][2]. Klaver noemt JA21 expliciet ‘radicaal-rechts’ en trekt daarmee een harde ideologische grens [3]. Het kabinet moet kiezen. Dat is geen verzoek, dat is een voorwaarde. Voor de burger betekent dit concreet: als het kabinet JA21 nodig heeft om beleid door de Eerste Kamer te loodsen, valt de steun van GroenLinks-PvdA weg. En dat raakt direct onderwerpen als zorg, wonen en klimaat — dossiers waarop Klaver eerder aangaf open te staan voor samenwerking [4].
Migratie is de splijtzwam
Klavers bezwaar richt zich vooral op het migratiestandpunt van JA21. Die partij pleit in haar verkiezingsprogramma voor terugkeerhubs — opvanglocaties buiten de EU voor uitgeprocedeerde asielzoekers — en voor remigratie-uitkeringen voor mensen bij wie integratie volgens de partij is mislukt [3][4]. Klaver waarschuwt dat dit soort taal en beleid gelinkt is aan extreemrechts, en verwijst daarbij naar signalen van de NCTV [3][4]. Pikant detail: het terugkeerhub-idee duikt inmiddels ook op in het recent overeengekomen Europese migratiepact [3]. De ideologische kloof tussen JA21 en Progressief Nederland is volgens Klaver simpelweg te groot voor samenwerking, ook al is er eerder incidenteel wél afgestemd — zoals bij een deal van minister Sjoerd Sjoerdsma met Progressief Nederland [3].
Een wiskundig probleem voor het kabinet
Het minderheidskabinet van D66, VVD en CDA beschikt samen over 66 Kamerzetels [3]. In de Eerste Kamer heeft de coalitie geen meerderheid [3][4]. Dat betekent dat het kabinet voor vrijwel elk wetsvoorstel op zoek moet naar steun bij oppositiepartijen. Klaver maakt die zoektocht nu een stuk ingewikkelder. Eerder, rond januari 2026, liet hij weten open te staan voor beleidsdeals op thema’s als stikstof, wonen en natuur — mits de verzorgingsstaat overeind bleef [5]. Die opening lijkt nu voorwaardelijk: zolang JA21 niet aan tafel zit. Voor het kabinet is dit een politiek puzzel zonder makkelijke oplossing. Meer naar links bewegen stuit op verzet binnen de coalitie; meer naar rechts met JA21 kost de steun van Klaver. Het kabinet zit klem — en Klaver weet dat [1][3][4].