Armenië kiest vandaag een nieuw parlement terwijl Rusland dreigt en oppositie gevangen zit

2026-06-07 buitenland

Jerevan, zondag, 7 juni 2026.
Premier Pashinyan wil de oppositie volledig uit het parlement houden. Zijn rivalen zitten vast of staan terecht. Intussen waarschuwt Poetin voor een ‘Oekraïens scenario’.

Rivalen achter slot, premier op het podium

In Armenië gaan vandaag, zondag 7 juni 2026, de stembureaus open voor parlementsverkiezingen die de hele wereld in de gaten houdt [1][2]. Premier Nikol Pashinyan van de partij Civil Contract staat er zelfverzekerd voor: peilingen geven hem zo’n 30% van de stemmen, terwijl zijn grootste uitdager Samvel Karapetyan van de Stronger Armenia-partij op ongeveer 10% staat [2]. Maar Karapetyan mag die peilingen niet zelf bekijken in een campagnezaal — hij zit namelijk onder huisarrest, op beschuldiging van het aanzetten tot een machtsgreep [2]. Oud-president Robert Kocharyan deed op 3 juni 2026 niet eens mee aan het laatste grote verkiezingsdebat op de Armeense publieke omroep, dat meer dan vier uur duurde [4]. Pashinyan was er wél, en hij liet op de laatste campaignedag, vrijdag 5 juni 2026, geen twijfel bestaan over zijn bedoelingen: de drie grootste oppositiekrachten moeten nul zetels halen, en Kocharyan gaat na de verkiezingen opnieuw de cel in vanwege zijn rol bij de onlusten van 2008 [6]. Zijn tegenstanders noemen dat pure intimidatie. Zij wijzen er op dat ook tientallen activisten van de oppositie in de aanloop naar de verkiezingen zijn opgepakt [2].

Arrestaties en een inval bij de media, twee dagen voor de stemming

Vrijdag 5 juni 2026 was een drukke dag voor de Armeense justitie. De Nationale Veiligheidsdienst en het Onderzoekscomité vielen de redactie van oppositiegezind nieuwsagentschap Armat Media binnen en namen minstens elf mobiele telefoons van medewerkers in beslag, samen met computers en andere redactieapparatuur [1]. Volgens de hoofdredacteuren Aghavni Sukiasyan en Nelli Avetisyan zat er ook ongepubliceerd onderzoeksmateriaal bij — over mogelijke plannen om 300.000 Azerbeidzjanen naar Armenië te hervestigen [1]. Diezelfde dag maakte justitie aanklachten bekend tegen een reeks oud-politici, allemaal prominente leden van de Republikeinse Partij die vóór de Fluwelen Revolutie van 2018 aan de macht was [1]. Oud-minister van Onderwijs Armen Ashotyan en voormalig voorzitter van het Staatsvastgoedcomité Arman Sahakyan werden gearresteerd op verdenking van verkiezingsfraude [1]. Oud-burgemeester van Jerevan Gagik Beglaryan en oud-minister van Financiën Gagik Khachatryan worden beschuldigd van machtsmisbruik, witwassen en de frauduleuze toe-eigening van ruim 500.000 dollar aan vastgoed van de Staatsuniversiteit Bryusov in Jerevan [1]. Ook is een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen voormalig minister van Defensie Vigen Sargsyan [1]. De timing — twee dagen voor de verkiezingen — wekt internationaal argwaan over de democratische spelregels in Armenië [1][2].

Moskou dreigt, Brussel betaalt, en wat merkt Nederland ervan?

Voor Nederlandse lezers lijkt Armenië ver weg, maar de geopolitieke inzet raakt direct aan Europese belangen. Pashinyan koerst al jaren richting Europa en trok Armenië in 2025 terug uit het door Moskou geleide CSTO-militaire bondgenootschap [2]. In april 2026 organiseerde hij zelfs een top van de Europese Politieke Gemeenschap in Jerevan [2]. Moskou zet daarop de economische duimschroeven aan: in mei 2026 verbood Rusland de import van cognac van drie grote Armeense producenten, waaronder de Abovyan-fabriek die jaarlijks 7 miljoen flessen naar Rusland exporteert [2]. Directeur Samvel Goroyan zei daarover: “We hebben nergens anders heen” [2]. Rusland stuurt bovendien een duidelijke politieke boodschap: president Poetin waarschuwde Armenië in mei 2026 voor een ‘Oekraïens scenario’ als het doorgaat met Europese integratie [2]. Analist Thomas de Waal van Carnegie Europe omschrijft het zo: “Moskou voelt dat het Armenië verliest, en probeert Pashinyan te dwingen een keuze te maken” [2]. De Europese Unie reageerde op 4 juni 2026 met een eerste steunpakket van 50 miljoen euro om Armenië te helpen de Russische handelsdruk op te vangen [2]. Richard Giragosian, directeur van het Regional Studies Center, stelt dat de Russische druk averechts werkt: “Het heeft Pashinyan alleen maar sterker gemaakt” [2]. Vandaag, 7 juni 2026, bepalen de Armeniërs zelf welke kant ze op willen. Europa, Rusland én de Verenigde Staten kijken mee [3].

Bronnen

Armenië parlementsverkiezingen