Lío (6) zegt voor het eerst 'mama': een doorbraak waar zijn moeder stil van wordt
Amsterdam, vrijdag, 29 mei 2026.
Lío, de zesjarige zoon van Jaimie Vaes, heeft non-verbaal autisme. Op Bali zegt hij nu zijn eerste woordjes.
‘Mama’, ‘opa’, ‘oma’ — en dan sta je even stil
Op Instagram deelde Jaimie Vaes (36) deze week een video die haar volgers direct naar de tissues stuurde. Te horen is hoe haar zoon Lío (6) de woorden ‘mama’, ‘opa’, ‘oma’ en zijn eigen naam uitspreekt, terwijl hij familieleden aanwijst op een foto. [1][2] Voor de meeste kinderen is dat gewoon een dinsdagmiddag. Voor Lío is het een mijlpaal. De jongen heeft een vorm van non-verbaal autisme en kon de afgelopen jaren nauwelijks communiceren. [1][2] ‘Ik denk dat blijdschap inmiddels een understatement is’, schrijft Vaes erbij. [1] En eerlijk is eerlijk: wie zou dat haar kwalijk nemen?
Bali doet wat Nederland niet lukte
De doorbraak komt niet uit de lucht vallen. Jaimie Vaes verblijft momenteel met Lío op Bali en schrijft de vooruitgang van haar zoon nadrukkelijk toe aan de nieuwe omgeving. [1][2] ‘Het lijkt alsof alles hier hem goed doet’, aldus Vaes. [1][2] Ze wijst op de natuur, de rust en de dieren om hem heen als positieve factoren. [1][2] Daarnaast let ze bewust op zijn voeding: geen gluten, geen suiker. [1][2] ‘Maar vooral heel veel liefde, geduld en aandacht’, voegt ze eraan toe. [2] Elk nieuw woordje voelt voor haar als een groot moment. ‘Soms word ik er alleen maar stil van’, schrijft ze. [1][2] Stapje voor stapje, maar in de goede richting.
Papa Lil Kleine droomt van dit moment — letterlijk
Het nieuws heeft ook een wrange kant. Rapper Lil Kleine (31), de vader van Lío, heeft zijn zoon al jaren niet gezien. [1][2] In de documentaire Lil Kleine: Geen Rem sprak hij openhartig over het gemis. ‘Ik zie Lío niet. Hij herkent mij niet. Hij weet niet wie ik ben’, zei de rapper zichtbaar geraakt. [2] Hij voegde daaraan toe dat hij vaak over zijn zoon droomt — en dat Lío in die dromen altijd praat. [2] Die droom is nu, op Bali en zonder hem erbij, werkelijkheid geworden. Jaimie sluit af met een zin die alles zegt: ‘Stapje voor stapje. Wij komen er wel.’ [1][2]