china bouwt straks het grootste drijvende paleis ter wereld, en europa kijkt toe
Papenburg, maandag, 22 juni 2026.
Een jacht van 323 meter, groter dan drie voetbalvelden. Met 122 luxe-appartementen, een school, helikopters en onderzeeërs. De Ulyssia zou het paradepaardje worden van de Europese scheepsbouw. Maar de opdracht van twee miljard euro gaat nu naar China. Meyer Werft in Papenburg, waar honderden Nederlanders werken, mist deze megakans. Experts waarschuwen: dit is geen incident, maar het begin van een verschuiving. China heeft de capaciteit, de technologie en de ruimte om dit soort reuzenprojecten te klaren. Europa blijft achter met lege dokken en een dreigend banenverlies. De Ulyssia vaart in 2031 uit, maar de vraag is: wie bouwt straks nog onze schepen?
twee miljard euro en honderden banen: wat europa verliest
De Ulyssia zou het kroonjuweel worden van de Europese scheepsbouw. Een drijvend paleis van 323 meter – langer dan drie voetbalvelden – met 122 luxe-appartementen, een school, helikopterdek en zelfs onderzeeërs [1]. Maar het Zwitserse bedrijf Ulyssia Residences AG koos voor China Merchants Shipbuilding, niet voor Meyer Werft in Papenburg [1][2]. Dat betekent: twee miljard euro aan werk dat nu naar Azië gaat [3]. En honderden banen die op de tocht staan. Want in Papenburg werken niet alleen Duitsers, maar ook veel Nederlanders [1]. Zij leveren onderdelen, doen de afbouw of werken in de ontwerpteams. Nu dreigt dat werk te verdwijnen.
Meyer Werft zit al in zwaar weer. De werf is nog tot eind 2028 bezig met een grote sanering [1]. Zonder de Ulyssia-opdracht wordt het nog lastiger om de boeken sluitend te krijgen. En dat terwijl de concurrentie uit China alleen maar groter wordt. China Merchants Shipbuilding heeft een droogdok dat groot genoeg is voor dit soort megaprojecten – en kan het schip in één keer afbouwen, binnen [1]. Europese werven zoals Lürssen of Feadship kunnen dat niet. Die hebben geen hallen die groot genoeg zijn voor een schip van 323 meter [2].
Voor de Nederlandse maritieme sector is dit een klap. Toeleveranciers die normaal gesproken onderdelen leveren voor Europese jachten, moeten nu toekijken hoe hun werk naar China gaat. En dat terwijl de Ulyssia niet eens het enige project is. Ook andere luxe woonschepen, zoals die van Four Seasons Yachts, worden elders gebouwd [2]. De vraag is niet óf er meer opdrachten naar Azië gaan, maar wanneer.
china bouwt sneller, goedkoper en groter – europa blijft achter
De Ulyssia wordt niet zomaar een groot schip. Het wordt een drijvende stad, met alles erop en eraan. Een medisch centrum van Chenot (Zwitserland), zwembaden, een duikcentrum met Triton-onderzeeërs en een marina waar je kunt zeilen of jetskiën [2]. En dat allemaal op een schip dat in 2031 klaar moet zijn – vijf jaar later dan oorspronkelijk gepland [1]. De vertraging komt door de verhuizing naar China. Maar waar Europa jaren doet over zo’n project, heeft China de capaciteit om het sneller te klaren.
Alain Gruber, CEO van Ulyssia Residences, zegt het zelf: ‘We bouwen met de beste Chinese techniek, gecombineerd met Europese kwaliteit’ [2]. Dat klinkt mooi, maar voor Europese werven is het een bittere pil. Want waar Europa nog denkt in termen van ‘handgemaakt’ en ‘ambacht’, zet China in op robotica en schaalgrootte [2]. China Merchants Shipbuilding kan het schip in één keer afbouwen, in een overdekte hal. Dat betekent: geen weersinvloeden, geen vertragingen en een perfecte afwerking [1]. Europese werven kunnen dat niet. Die hebben geen hallen die groot genoeg zijn voor een schip van 323 meter [2].
En dan is er nog de prijs. China bouwt goedkoper. Niet omdat ze minder betalen, maar omdat ze efficiënter werken. Europese werven zijn duurder, en dat terwijl ze al moeite hebben om opdrachten binnen te slepen. Als dit zo doorgaat, wordt Europa straks alleen nog ingehuurd voor de ‘finishing touch’ – terwijl China de rest doet. En dat terwijl de Ulyssia maar het begin is. Want wie weet wie straks nog meer kiest voor China.
wat betekent dit voor jou? banen, belastingen en een lege haven
Voor de gemiddelde Nederlander lijkt dit misschien ver van bed. Maar dat is het niet. Want als Meyer Werft in Papenburg minder opdrachten krijgt, betekent dat minder werk voor Nederlandse toeleveranciers [1]. Minder werk betekent minder banen. En minder banen betekent minder belastinggeld voor de overheid. Want de maritieme sector is goed voor miljarden aan omzet – en duizenden banen [GPT].
Neem bijvoorbeeld de haven van Rotterdam. Die leeft van scheepsbouw en onderhoud. Als er minder schepen in Europa worden gebouwd, komt er ook minder werk naar de haven. En dat terwijl China juist groeit. China Merchants Shipbuilding is niet zomaar een werf. Het is een staatsbedrijf, dat met overheidsgeld wordt gesteund [4]. Dat maakt het voor Europese werven bijna onmogelijk om te concurreren. Want hoe win je van een land dat alles kan: goedkoper, sneller én groter?
En dan is er nog de vraag: wat gebeurt er als straks ook andere grote projecten naar China gaan? Want de Ulyssia is niet het enige megajacht in de maak. Ook andere luxe woonschepen, zoals die van Four Seasons Yachts, worden nu elders gebouwd [2]. De grens tussen cruiseschip en drijvend paleis vervaagt. En Europa? Die blijft achter met lege dokken en een dreigend banenverlies. De Ulyssia vaart in 2031 uit – maar wie bouwt straks nog onze schepen?