hoe een man uit druten 26 jaar cel kreeg voor oorlogsmisdaden die hij jaren geleden in syrië beging
Druten, maandag, 15 juni 2026.
Een 58-jarige man uit Druten staat opeens voor de rechter – niet voor iets kleins, maar voor oorlogsmisdaden in Syrië. Rafik A. martelde, verkrachtte en vernederde mensen in 2013 en 2014. Hij werkte voor een militie die banden had met het Assad-regime. Het meest schokkende? Hij deed het met plezier, volgens de rechtbank. Nederland pakte hem op na een tip, jaren nadat hij hier asiel aanvroeg. Zijn verdediging? Een samenzwering. Maar bewijs en getuigen vertellen een ander verhaal. Dit vonnis laat zien: Nederland laat oorlogsmisdadigers niet zomaar lopen, waar ze ook vandaan komen.
druten: hoe een buurman oorlogsmisdaden verborgen hield
In het rustige Druten, een dorp in Gelderland, liep tot december 2023 een man rond die volgens de rechtbank ‘plezier haalde uit het pijnigen en vernederen van slachtoffers’ [1][3]. Rafik A., 58 jaar oud en oorspronkelijk uit Syrië, kreeg op 14 juni 2026 26 jaar cel voor oorlogsmisdaden die hij tussen 2013 en 2014 pleegde als lid van de National Defence Force (NDF), een militie gelieerd aan het regime van Bashar al-Assad [1][2]. Hij was verantwoordelijk voor het martelen, verkrachten en vernederen van minstens negen slachtoffers in een villa buiten de Syrische stad Salamiyah [1]. De rechtbank noemde zijn daden ‘ontmenselijkend’ en concludeerde dat hij slachtoffers ‘tot het diepst vernederde’ [1]. Voor de inwoners van Druten kwam de veroordeling als een schok. Een man die jarenlang tussen hen woonde, bleek een oorlogsmisdadiger te zijn. Hij verkreeg in 2021 tijdelijk asiel in Nederland en woonde er sindsdien onopvallend, tot een tip van een mensenrechtenadvocaat leidde tot zijn arrestatie [1][4]. De IND gaf later toe dat oorlogsmisdaden niet altijd boven water komen tijdens asielprocedures: ‘We zijn geen opsporingsinstantie, zoals de politie’ [4].
de misdaden: martelen met plezier en een samenzwering als excuus
Tijdens de rechtszaak kwam een gruwelijk beeld naar voren van wat er zich in de Syrische detentiecentra afspeelde. Rafik A. was als verhoorder ‘heer en meester binnen de verhoorkamer’, aldus de officier van justitie [1]. Hij sloeg slachtoffers met kabels, hing ze op, zette ze onder stroom en gebruikte seksueel geweld tijdens verhoren [1][3]. De rechtbank stelde vast dat hij ‘keer op keer omstandigheden van doodsangst, dreiging, pijn, uitzichtloosheid en machteloosheid creëerde’ [1]. Van de 25 strafbare feiten waarvoor hij terechtstond, werden er 19 bewezen verklaard [1]. Rafik A. ontkende alles en noemde de zaak een ‘samenzwering’ [1][4]. Tijdens de zittingen beweerde hij dat slachtoffers criminelen waren die hem probeerden ‘erin te luizen’ en dat hij juist tegen het Assad-regime was [4]. Zijn advocaat voerde aan dat getuigenverklaringen inconsistent waren, maar de rechtbank oordeelde dat de bewijzen – waaronder videomateriaal en documenten van Syrische veiligheidsdiensten – overtuigend waren [1]. Het Openbaar Ministerie had 30 jaar cel geëist, maar vanwege gebrek aan bewijs voor enkele feiten kreeg hij 26 jaar [1][3].