Lahlah verlaat Den Haag met een duidelijke boodschap: de politiek beoordeelt mensen op wie ze zijn, niet op wat ze doen
Den Haag, woensdag, 10 juni 2026.
Esmah Lahlah nam op 9 juni 2026 afscheid van de Tweede Kamer. Haar conclusie na jaren Den Haag: sommige mensen moeten telkens opnieuw bewijzen dat ze erbij horen.
Afscheid met scherpe woorden
Op dinsdag 9 juni 2026 nam Esmah Lahlah (PRO) officieel afscheid van de Tweede Kamer [1][2]. Niet met een vriendelijk glimlachend exitgesprek, maar met een afscheidsbrief die kraakte. Kamervoorzitter Thom van Campen las de brief voor — en de boodschap was duidelijk [1][2]. Lahlah hekelde hoe snel mensen in Den Haag worden beoordeeld op wie ze zijn, in plaats van op wat ze doen [2]. “Hoe sommige mensen telkens opnieuw moeten bewijzen dat ze hier thuishoren, terwijl anderen vanzelfsprekend het voordeel van de twijfel krijgen”, schreef ze [2]. Herkenbaar voor veel mensen die ooit het gevoel hadden dat ze harder moesten werken dan hun collega om serieus genomen te worden. Lahlah benadrukte ook dat kritiek bij de politiek hoort, maar dat het haar zorgen baart “hoe selectief ons oordeel soms is — niet alleen in de politiek, maar ook daarbuiten” [2].
Lokaal boven nationaal
Lahlah vertrekt niet zomaar. Ze wordt wethouder in Amsterdam [1][2]. Haar redenering is helder: een democratie heeft mensen nodig met verschillende ervaringen, perspectieven en verhalen — “niet alleen aan de voordeur, maar ook wanneer zij eenmaal binnen zijn” [2]. De lokale politiek staat dichter bij mensen, vindt ze, en dat is precies waar ze haar energie naartoe wil brengen [1][2]. Van Campen reageerde tweeslachtig. Hij noemde de overstap een “mooie stap” voor Lahlah persoonlijk, maar voegde eraan toe dat een tussentijds vertrek uit de Kamer “onvermijdelijk gemengde gevoelens oproept” [1][2]. Zeker nu het vertrouwen in de politiek “onder grote druk staat”, aldus de Kamervoorzitter [2]. Tegelijk troostte hij zich met de gedachte dat Lahlahs kennis en ervaring “behouden blijven voor de publieke zaak” [2].
Wat betekent dit voor de burger?
Lahlahs vertrek is meer dan een personele wissel. Het raakt aan een breder debat over diversiteit en representatie in de politiek [1][2]. Als mensen met een andere achtergrond of ervaring zich in Den Haag telkens opnieuw moeten bewijzen, wie durft er dan nog? Dat is geen abstracte vraag. Het is een signaal dat de drempel voor politieke participatie voor sommige groepen structureel hoger ligt dan voor andere [2]. Op X lieten reacties zien hoe verdeeld de publieke opinie is [alert! ‘De X-berichten zijn afkomstig van individuele gebruikers en weerspiegelen niet noodzakelijk een breed publiek sentiment’]. Sommigen zagen haar vertrek als een logische stap richting Amsterdam [3], anderen plaatsten cynische kanttekeningen bij haar politieke ambities [4]. Wat vaststaat: Lahlah verruilt het Binnenhof voor de Amsterdamse gemeentepolitiek, met een boodschap die in Den Haag nog wel even blijft nagalmen [1][2].