Moordenaar Nadia van de Ven is vrij man na meer dan twintig jaar tbs

2026-05-26 binnenland

Utrecht, dinsdag, 26 mei 2026.
Op 26 augustus 2002 schoot Pascal F. de 25-jarige Utrechtse studente Nadia van de Ven vijf keer neer. Vandaag, 26 mei 2026, is hij een vrij man.

Vijf schoten, twintig jaar tbs, en nu vrij

Utrecht, 26 mei 2026. De rechtbank Midden-Nederland beëindigt vandaag de tbs van Pascal F. (53) [1][2]. De moordenaar van Nadia van de Ven is daarmee volledig vrij, zonder enig toezicht. Wat er op 26 augustus 2002 gebeurde aan de Weerdsingel Westzijde in Utrecht, was bruut [4]. Pascal F., de zoon van de huiseigenaar, schoot de 25-jarige studente Nadia van de Ven vijf keer neer in de hal van haar studentenhuis — met een afgezaagde Uzi-pistoolmitrailleur [7]. Daarna stal hij haar auto, dook onder in de bossen bij Leusden en vluchtte naar Polen [7]. In 2005 veroordeelde het gerechtshof hem tot twintig jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging [2][4]. Zijn tbs-behandeling startte in 2011 [4][7]. In 2025 werd de dwangverpleging al voorwaardelijk beëindigd en woonde hij buiten de kliniek, onder toezicht van de reclassering [1][2][6]. Vandaag vervalt ook dat laatste toezicht.

Rechtbank: geen juridische grond meer

De rechtbank baseert haar beslissing op rapporten van de reclassering en een psycholoog [4]. Die concluderen dat Pascal F. stabiel functioneert, afspraken nakomt, goed omgaat met stress en zich meer dan twintig jaar niet meer schuldig heeft gemaakt aan gewelddadig gedrag [2][3][6]. Het gevaarscriterium — de juridische lat die bepaalt of tbs verlengd mag worden — is niet langer van toepassing [2][6]. Het Openbaar Ministerie eiste nog wel een verlenging en noemde het stoppen van de tbs ‘onverantwoord’ [1]. Een betrokken deskundige waarschuwde eerder: “Omdat we onvoldoende zicht hebben op hoe hij denkt en wat er in hem omgaat, is beëindiging van de tbs-maatregel gelijk aan varen in de mist” [1]. De rechtbank legt die waarschuwing naast zich neer. De wet laat geen ruimte voor emotie of voorzichtigheid als het gevaarscriterium ontbreekt, zo stelt de rechtbank expliciet [2][4]. De rechtbank erkent wel de zwaarte van de beslissing: “Het delict heeft de maatschappij diep geschokt en voor veel verdriet gezorgd bij de familie en vrienden van het slachtoffer. Die gevoelens verdwijnen niet door enkel tijdsverloop. Hoe begrijpelijk en invoelbaar ook, zijn dat echter geen gevoelens waar de rechtbank zich bij deze beslissing door kan en mag laten leiden” [1][2].

Familie strijdt al 25 jaar — en verliest opnieuw

Voor de nabestaanden van Nadia van de Ven is de uitspraak van vandaag een harde klap [1][4]. Lucinda van de Ven, de jongere zus van Nadia, strijdt samen met haar moeder al ongeveer 25 jaar voor meer rechten en betere nazorg voor nabestaanden van slachtoffers — tot in de Tweede Kamer aan toe [1]. De rechtbank erkent dat dit precies de uitkomst is waar zij al die tijd bang voor waren [1][2]. Aan de Weerdsingel herinnert een gedenkplaquette nog altijd aan Nadia [4]. Pascal F. liep de afgelopen jaren steeds meer vrijheden op, hoewel hij enkele jaren geleden nog op koers leek te liggen naar een long-stayafdeling van een tbs-kliniek [1]. Die koerswijziging leidde in 2018 al tot felle protesten van nabestaanden toen proefverloven werden toegekend [7]. De zaak stelt een ongemakkelijke vraag opnieuw scherp: hoe weegt een rechtsstaat de veiligheid van de samenleving af tegen de rechtspositie van de veroordeelde, als de wet weinig ruimte laat voor twijfel? Een antwoord dat iedereen tevreden stelt, bestaat niet.

Bronnen

moordzaak tbs