Michiel Kramer breekt compleet en zegt vaarwel tegen het voetbal na dramatische uitschakeling RKC
Waalwijk, zaterdag, 9 mei 2026.
De 37-jarige aanvoerder kon zijn tranen niet bedwingen na de degradatie van RKC Waalwijk uit de Eredivisie. Kramer stopte definitief met voetballen na achttien seizoenen.
Een dramatisch einde in Tilburg
RKC Waalwijk speelde gisteravond 1-1 gelijk tegen Willem II, maar dat was niet genoeg [1][2]. Over twee duels verloor RKC van Willem II en degradeert daarmee uit de Eredivisie [1][2]. In de 93e minuut kreeg Harrie Kuster nog een enorme kans om RKC te redden, maar zijn schot ging net over [1][3]. “Neem daarbij de kans voor Harrie in de 93e minuut. Ineens komt er dan een einde aan je carrière”, vertelde Kramer geëmotioneerd aan ESPN [1]. Na het laatste fluitsignaal bleef de aanvoerder met gebogen hoofd in het strafschopgebied staan [2]. Al snel kwamen de tranen.
Achttien seizoenen voetbal zitten erop
Kramer debuteerde op 30 november 2008 bij NAC Breda tegen Sparta Rotterdam [4]. Na achttien seizoenen hangt hij definitief zijn voetbalschoenen aan de wilgen [4]. De spits speelde voor NAC, FC Volendam, ADO Den Haag, Feyenoord, Sparta, Maccabi Haifa, FC Utrecht en RKC [4]. Met Feyenoord werd hij in 2017 landskampioen [4]. “Als 5-jarig jongetje droomde ik maar van één ding: profvoetballer worden”, vertelde hij eerder in een afscheidsvideo [4]. Die droom kwam uit, maar gisteren kwam er een abrupt einde aan.
Tranen om familie en supporters
“Er gaat zoveel door je hoofd. Ik werd een beetje overvallen door de emoties”, bekende Kramer tijdens zijn laatste interview [1]. Hij kon zijn woorden amper uitbrengen toen hij zijn ouders, zus en kinderen bedankte [2][3]. “Ik schaam me ook helemaal niet voor de tranen, want uiteindelijk is het iets waar ik ontzettend trots op ben”, zei de 37-jarige spits [1]. Toen Kramer het uitvak opzocht om de RKC-fans te bedanken, kreeg hij eerst een fluitconcert van Willem II-supporters [2][4]. Dat gefluit stopte gelukkig snel [4]. “Ontzettend dankbaar dat ze de hele weg met me bewandeld hebben. De dieptepunten, de hoogtepunten”, concludeerde hij huilend [3]. “Het zit erop.”