Nederland verliest een van zijn meest absurde en geliefde kunstenaars: vaarwel, Wim T. Schippers
Amsterdam, maandag, 15 juni 2026.
Wim T. Schippers nam afscheid op 83-jarige leeftijd, maar zijn absurde humor en creativiteit blijven voortleven. Hij gaf ons niet alleen hilarische tv-programma’s zoals Barend is weer bezig, maar ook de stem van Bert in Sesamstraat – een personage dat generaties kinderen aan het lachen maakte. Zijn pindakaasvloer en andere kunstwerken tartten de grenzen van wat kunst kan zijn. Schippers was een meester in het absurdisme, een man die Nederland leerde dat niets te gek was. Zijn uitspraak ‘Jammer, maar helaas’ werd een gevleugelde uitdrukking. Met zijn overlijden sluit een uniek hoofdstuk in de Nederlandse cultuur. Hij liet ons achter met een lach, een traan en een vloer vol pindakaas.
Een absurd genie dat Nederland liet lachen – en nadenken
Amsterdam is vandaag een tikje minder absurd. Wim T. Schippers, de man die Nederland leerde dat kunst ook gewoon een vloer vol pindakaas kan zijn, is afgelopen woensdag overleden op 83-jarige leeftijd [1]. Zijn stichting maakte het nieuws maandag bekend [1][2]. Schippers was niet zomaar een kunstenaar – hij was een cultureel fenomeen dat decennialang de grenzen opzocht van wat kon en mocht in de Nederlandse media. Of het nu ging om zijn hilarische tv-programma’s zoals Barend is weer bezig of zijn iconische stemmen in Sesamstraat, Schippers liet een onuitwisbare indruk achter. Zijn uitspraak ‘Jammer, maar helaas’ werd zelfs een gevleugelde uitdrukking in het Nederlands [2]. En ja, die pindakaasvloer? Die was echt. Een laag pindakaas, uitgesmeerd over een galerievloer, omdat kunst volgens Schippers net zo goed vies, grappig en onverwacht mocht zijn [1].
Van Bert tot Kermit: een stem die generaties raakte
Schippers was niet alleen een meester van het absurde, maar ook een stem die miljoenen Nederlanders van kinds af aan kenden. Wie herinnert zich niet de vrolijke stem van Ernie in Sesamstraat? Of de slaperige graaf Tel en de altijd chagrijnige Kermit de Kikker? Schippers sprak ze allemaal in, decennialang [1]. Samen met Paul Haenen, de stem van Bert, schreef hij ook kinderliedjes die nog steeds in menig hoofd rondzingen [1]. Zijn werk voor Sesamstraat begon in de jaren zeventig en hield aan tot ver in de 21e eeuw – een prestatie waar menig BN’er jaloers op zou zijn. Maar Schippers deed meer dan alleen stemmen. Hij bedacht en schreef programma’s zoals De Fred Haché Show en Ronflonflon, die de Nederlandse televisie voorgoed veranderden [1]. Zijn humor was raar, zijn ideeën waren wild, en zijn invloed? Onmiskenbaar. Zelfs op hoge leeftijd bleef hij actief, met een stichting die sinds 2024 zijn artistieke nalatenschap bewaakt [1].
Een laatste groet aan de man die niets te gek vond
Schippers wordt in besloten kring begraven, maar zijn nalatenschap is allesbehalve stil [1]. Voor de één was hij de man achter Bert, voor de ander de bedenker van de pindakaasvloer, en voor weer een ander de persoon die Nederland leerde dat televisie niet saai hoeft te zijn. Zijn werk tartte conventies, daagde uit en maakte vooral heel veel mensen aan het lachen. Of je nu opgroeide met Sesamstraat of later zijn absurde tv-programma’s ontdekte, Schippers liet zien dat creativiteit geen grenzen kent. En dus sluiten we af met zijn eigen woorden: ‘Jammer, maar helaas’ [2]. Vaarwel, Wim T. Schippers. Bedankt voor de pindakaas, de lachbuien en de herinnering dat het leven net zo absurd mag zijn als jij zelf wilt.