hakenkruizen op een gebedshuis: waarom dit incident iedereen in den haag raakt
Den Haag, maandag, 15 juni 2026.
Afgelopen zondag werd de Noeroel Islam Moskee in Den Haag beklad met hakenkruizen en haatteksten als ‘Heil Hitler’. Het is geen incident op zich: sinds 2015 zijn er bijna 300 vergelijkbare aanvallen op moskeeën geregistreerd. Burgemeester Jan van Zanen noemt het onacceptabel en bezoekt de moskee deze week. Voorzitter Muhiyuddin Hansildaar hoopt dat dit leidt tot structurele aandacht voor discriminatie. Kamerlid Ismail el Abassi kondigt een debat aan. Dit soort aanvallen raakt niet alleen de moslimgemeenschap, maar iedereen die zich veilig wil voelen in de stad. De vraag is: hoe lang laten we dit nog gebeuren?
een stad die zichzelf niet herkent
Den Haag schrok zondag wakker met een beeld dat niemand wil zien: de Noeroel Islam Moskee aan de Fruitweg was beklad met hakenkruizen en leuzen als ‘Heil Hitler’ en ‘fuck islam’ [1][2]. Het is geen eenmalig incident. Sinds 2015 registreerde de Islamitische Stichting Nederland bijna driehonderd vergelijkbare aanvallen op moskeeën in Nederland [1]. Dat zijn geen losse incidenten, maar een patroon. Voorzitter Muhiyuddin Hansildaar van de moskee zegt het hardop: ‘Wij betreuren ten zeerste dat een gebedshuis en de mensen die daar samenkomen, op deze wijze worden geconfronteerd met uitingen van haat en intolerantie’ [2]. Burgemeester Jan van Zanen noemt het ‘onacceptabel’ en bezoekt de moskee deze week persoonlijk [1]. Hij benadrukt: ‘Den Haag staat voor haar moskeeën en haar moslimgemeenschap, zoals voor alle geloofsgemeenschappen in onze stad’ [2]. De vraag is niet óf dit incident gevolgen heeft, maar hoe ver die gevolgen reiken. Want dit raakt niet alleen de moslimgemeenschap. Het raakt iedereen die zich veilig wil voelen in de stad. Of je nu gelovig bent of niet, iedereen kent wel iemand die zich nu onveilig voelt. Misschien is dat je buurvrouw die elke vrijdag naar de moskee gaat, of je collega die zich afvraagt of zijn kinderen straks ook doelwit worden. De realiteit is dat haat geen grenzen kent. Het begint met een moskee, maar het stopt niet daar.
de cijfers liegen er niet om
De cijfers liegen er niet om. Sinds 2015 zijn er bijna driehonderd meldingen van dreigbrieven, bekladdingen en vernielingen bij moskeeën [1]. Dat is gemiddeld één incident per twee weken 0.524. En dat zijn alleen de geregistreerde gevallen. Veel incidenten worden niet gemeld, uit angst of omdat men denkt dat het toch niets oplevert [alert! ‘geen exacte cijfers beschikbaar over ongemelde incidenten’]. Vorige maand nog werd de Mevlana Moskee in Rotterdam-West vernield, en in april de Sultan Ahmet Moskee in Zaandam [1]. In september vorig jaar ontvingen meerdere moskeeën in Den Haag, Rotterdam, Eindhoven en Arnhem dreigbrieven die met bloed waren besmeurd [1]. Kamerlid Ismail el Abassi (Denk) kondigde zondag aan een debat aan te vragen over deze ‘wekelijkse aanvallen’ [3]. Hij zegt: ‘Ik kan niet uitsluiten dat dit een reactie gaat oproepen vanuit de moslimgemeenschap’ [3]. Het is een waarschuwing die we serieus moeten nemen. Want haat zaait haat. En als we niet oppassen, groeit die haat uit tot iets waar we allemaal spijt van krijgen. Denk aan de jongen die thuis komt met de vraag waarom zijn vader niet meer naar de moskee mag. Of aan de vrouw die haar hoofddoek afdoet uit angst voor een volgende aanval. Dit zijn geen ver-van-mijn-bed-shows. Dit zijn mensen van vlees en bloed, die gewoon in vrede willen leven. Net als jij en ik.
wat nu? de bal ligt bij ons allemaal
De politie heeft een onderzoek ingesteld en de moskee heeft aangifte gedaan [1]. Maar dat is niet genoeg. Burgemeester Van Zanen bezoekt de moskee deze week, en dat is een goed begin [1]. Maar woorden alleen zijn niet voldoende. We hebben daden nodig. Kamerlid El Abassi wil een debat in de Tweede Kamer, en dat debat moet er komen [3]. Maar het gaat verder dan politiek. Het gaat om ons allemaal. Want haat begint klein. Een grapje hier, een scheldwoord daar. Totdat het normaal wordt. Totdat het niet meer opvalt. Totdat iemand denkt: ‘Ach, wat maakt het uit?’ en een hakenkruis op een moskee kalk. We moeten allemaal onze verantwoordelijkheid nemen. Bel je buurman als je ziet dat zijn moskee beklad is. Spreek je collega aan als hij een racistische grap maakt. En laat vooral van je horen als je het niet eens bent met wat er gebeurt. Want stilzwijgen is medeplichtig zijn. De Noeroel Islam Moskee kreeg veel steunbetuigingen na de bekladding [1]. Dat is mooi, maar het is niet genoeg. We moeten ervoor zorgen dat dit nooit meer gebeurt. Niet in Den Haag, niet in Rotterdam, niet in Nederland. Want een stad waar mensen zich niet veilig voelen, is geen stad waar je wilt wonen. En een land waar mensen bang zijn voor hun geloof, is geen land waar je trots op kunt zijn. Dus laten we niet wachten tot het volgende incident. Laten we nu in actie komen. Voor de moslimgemeenschap, voor onze buren, voor onszelf.