Danny Makkelie leidt morgen de beladen WK-strijd tussen Frankrijk en Zweden.
New York, maandag, 29 juni 2026.
De FIFA zet Danny Makkelie morgen op het beladen WK-duel tussen Frankrijk en Zweden. Samen met zijn vaste grensrechters leidt hij deze kraker in New York.
Nederlands arbitragetrio leidt WK-kraker
Danny Makkelie fluit morgen, op dinsdag 30 juni 2026, de beladen WK-kraker tussen Frankrijk en Zweden in de zestiende finales [1][2][4]. De FIFA stelt hiermee groot vertrouwen in de Nederlandse arbitrage [GPT]. Makkelie krijgt in het New York New Jersey Stadium assistentie van zijn vaste grensrechters Hessel Steegstra en Jan de Vries [1][2][4]. De Amerikaanse Tori Penso fungeert als vierde official langs de lijn [1][2]. De wedstrijd begint om 15:00 uur lokale tijd [1].
Makkelie onder het vergrootglas na foutieve beslissing
De aanstelling komt op een pikant moment. Gisteren, op 28 juni 2026, lag Makkelie namelijk onder vuur na de WK-wedstrijd tussen de Verenigde Staten en Paraguay [3]. Hij paste toen de ‘mistaken identity’-regel verkeerd toe om een gele kaart voor de Amerikaan Tim Ream in te trekken na een fopduik van Miguel Almiron [3]. Hoewel analisten zoals Danny Murphy de beslissing om de schwalbe te bestraffen prezen, was de actie volgens de officiële IFAB-richtlijnen simpelweg onjuist [3]. Makkelie zal morgen dus extra scherp moeten zijn om nieuwe discussies te voorkomen [GPT].
Fysieke strijd en omstreden regels
Wat kan ons arbitragetrio op het veld verwachten? De Zweden hebben fysiek een klein voordeel. De Zweedse selectie is gemiddeld 186,2 centimeter lang, wat exact 1.9 centimeter langer is dan de Franse ploeg met een gemiddelde van 184.3 centimeter [4]. Ook qua ervaring ontlopen ze elkaar nauwelijks. De gemiddelde leeftijd van de Zweden ligt op 27,1 jaar, terwijl de Fransen gemiddeld 26,6 jaar oud zijn, een minimaal verschil van 0.5 jaar [4]. Naast de spelers moet Makkelie ook rekening houden met de nieuwe, veelbesproken regels van dit WK [3]. Zo dwingt de FIFA verplichte drinkpauzes van drie minuten af, tot grote frustratie van trainers zoals Graham Potter en Mauricio Pochettino [3].