Annemiek van Vleuten had jarenlang stalkers die zelfs haar moeder benaderden
Nederland, donderdag, 28 mei 2026.
Wielericoon Van Vleuten had meerdere stalkers tijdens haar carrière. Eén stond zelfs met een koffer voor haar deur, overtuigd dat ze gingen samenwonen.
Man met koffer voor de deur
Annemiek van Vleuten (43) genoot van haar roem, maar die had ook een griezelige keerzijde. In het radioprogramma De Perstribune op NPO Radio 1 vertelt ze openhartig over de stalkers die haar jarenlang achternazaten [1]. Meerdere stalkers, om precies te zijn. Eén van hen stond op een dag gewoon voor haar deur in Wageningen, koffer in de hand, in de vaste overtuiging dat zij gingen samenwonen [3]. Dat is niet romantisch. Dat is alarmerend. Anderen doken keer op keer op bij wedstrijden, ook nadat Van Vleuten herhaaldelijk had gevraagd daarmee te stoppen [1]. Ze stuurden haar post waar ze absoluut niet op zat te wachten [1]. En als haar eigen adres niet bekend was? Dan benaderden ze gewoon haar moeder [1]. De stalking hield aan tot het allerlaatste moment van haar actieve carrière, die ze op 10 september 2023 beëindigde [1][3]. “Gelukkig wel, ja”, reageert Van Vleuten opgelucht als haar wordt gevraagd of dat inmiddels voorbij is [1].
‘Ik besef nu pas wat ik mijn moeder heb aangedaan’
De stalkers raakten niet alleen Van Vleuten zelf. Ze raakten iedereen om haar heen. Haar moeder keek al die jaren met extreme spanning naar elke wedstrijd en was pas gerust als haar dochter veilig over de finish kwam [2]. Tel daar de beruchte val bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016 bij op, en je begrijpt dat dit voor moeder Van Vleuten geen prettige periode was. “Als ik weet wat ik mijn moeder eigenlijk heb aangedaan, maar ook vrienden en familie om me heen… Zij hebben altijd met spanning naar wedstrijden gekeken”, zegt Van Vleuten [2]. Nu ze zelf moeder is van een zoontje van acht maanden [alert! ‘leeftijd zoontje is gebaseerd op bron uit mei 2026, exacte geboortedatum niet vermeld’], begint ze dat pas echt te voelen. Ze hoopt overigens dat haar zoontje later niet voor het profwielrennen kiest, maar misschien voor het speelsere cyclocross of mountainbiken, om de familie de spanning van wegraces te besparen [2]. Slim plan.
Van ‘de maniak’ naar olympisch kampioene
Ondanks alle ellende schreef Van Vleuten wielrengeschiedenis. Ze won wereldtitels, klassiekers en grote rondes [1][2]. Na haar dramatische val in Rio, waarbij ze zwaargewond raakte, kroonde ze zich in Tokio in 2021 alsnog tot olympisch kampioene [1][2]. Die val liet wel sporen na. “Soms kom je een bocht in en denk je ineens: ik ga deze niet houden. Dat gevoel van controleverlies is echt heel naar. Het voelt als een soort litteken op je ziel”, zegt ze [2]. De media zetten haar jarenlang neer als ‘de maniak’, alsof ze niets anders kende dan fietsen. Maar Van Vleuten, haar vrienden en familie herkenden dat beeld totaal niet. “Ja, ik werkte extreem hard voor mijn sport, maar er was altijd balans”, benadrukt ze [1][2]. Een balans die ze inmiddels ook buiten de sport gevonden heeft, met een kind, een nieuw leven en gelukkig geen stalkers meer aan de deur.