Trump schold Netanyahu uit en dwong hem terug: zo voorkwam één telefoontje een aanval op Beiroet
Washington, dinsdag, 2 juni 2026.
Trump noemde Netanyahu ‘fucking crazy’ en dreigde hem politiek te laten vallen. Het werkte: Israël trok zijn troepen terug uit Libanon.
Het telefoontje dat Beiroet redde
In het Midden-Oosten, specifiek in Libanon en Israël, speelt zich een crisis af die directe gevolgen heeft voor de stabiliteit van de regio — en daarmee voor de olieprijs en veiligheid wereldwijd. In een eerder artikel beschreven we hoe honderdduizenden Beiroet ontvluchtten terwijl Netanyahu bommen aankondigde. Maandag 1 juni 2026 escaleerde de situatie verder — en werd ze op het nippertje gered door één woedend telefoontje. Trump belde Netanyahu en spaarde hem niet. Volgens een Amerikaanse functionaris zei Trump letterlijk: ‘You’re fucking crazy. You’d be in prison if it weren’t for me. I’m saving your ass. Everybody hates you now. Everybody hates Israel because of this.’ [1] Dat is geen diplomatentaal — dat is iemand die zijn geduld volledig verloren heeft. En het werkte. Israël trok de troepen terug die al op weg waren naar Beiroet [2], en de geplande massale luchtaanvallen op de Dahieh-wijk in de zuidelijke buitenwijken van de Libanese hoofdstad gingen niet door [3].
Iran als breekpunt: Trumps echte reden voor de woede-uitbarsting
Trumps driftbui had een heel concrete aanleiding. Iran dreigde de lopende vredesonderhandelingen met de VS te stoppen vanwege de Israëlische militaire escalatie in Libanon [1][3]. Dat was voor Trump onacceptabel — die onderhandelingen zijn zijn diplomatieke kroonjuweel. Het Iraanse staatspersbureau Tasnim meldde maandag al dat Teheran de indirecte gesprekken met Washington staakte [4]. Trump zei publiekelijk dat hij daar niets van gehoord had [4], maar deed ondertussen wel alles om de brand te blussen. Hij communiceerde via tussenpersonen zelfs met Hezbollah — een groep die de VS als terroristische organisatie aanmerkt. Geen enkele Amerikaanse president deed dat ooit eerder [2][4]. Hezbollah liet via de Libanese parlementsvoorzitter Nabih Berri weten bereid te zijn alle aanvallen op Israël te staken, in ruil voor het ongemoeid laten van Beiroet en de omgeving [2]. Trump postte op Truth Social dat hij een ‘very productive call’ had gehad met Netanyahu, en dat Hezbollah ‘agreed that all shooting will stop’ [2][3]. Op de achtergrond echter gingen Israëlische aanvallen op zuidelijk Libanon én Hezbollah-beschietingen op Israëlische troepen gewoon door maandagavond [4] — wat de fragiele aard van deze ‘deal’ onderstreept [alert! ‘Hezbollah noch Israël heeft de overeenkomst officieel bevestigd; de Libanese ambassade in Washington meldde een akkoord, maar beide partijen zwegen’].
Wat nu? Bestand op papier, oorlog op de grond
De situatie blijft gevaarlijk wankel. Er geldt officieel een staakt-het-vuren sinds 17 april 2026 [5], maar dat is herhaaldelijk geschonden. Israëlische troepen controleren inmiddels een brede strook van zuidelijk Libanon tot aan de Litani-rivier en hebben zich al tot circa 10 kilometer voorbij die rivier bewogen — de diepste Israëlische inval in Libanon in 25 jaar [4]. Op zaterdag 30 mei veroverde het Israëlische leger het 900 jaar oude Beaufort Castle in zuidelijk Libanon [2]. Bij Israëlische luchtaanvallen rond Nabatiyeh en dat kasteel kwamen in de nacht van 30 op 31 mei zes mensen om het leven, onder wie een Syrische burger [5]. In totaal zijn in Libanon inmiddels 3.433 mensen gedood en meer dan 1 miljoen mensen ontheemd [5]. Aan Israëlische kant meldt het kantoor van Netanyahu ten minste 26 militairen, één defensiemedewerker en twee burgers te betreuren [5]. Op dinsdag 2 juni 2026 — vandaag — staan er nieuwe directe vredesgesprekken gepland tussen Israëlische en Libanese diplomaten in Washington [3][5]. Of die doorgaan en wat ze opleveren, is op dit moment onbekend [alert! ‘Status van de besprekingen op 2 juni 2026 is nog niet bevestigd in de beschikbare bronnen’]. Trump zei ondertussen in een CNBC-interview dat de onderhandelingen met Iran ‘very boring’ zijn geworden en dat hij ‘couldn’t care less’ [6] — al lijkt zijn maandagmiddag-telefoontje met Netanyahu het tegendeel te bewijzen.