europa staat op het punt om china de rekening te presenteren – en nederland zit er middenin

europa staat op het punt om china de rekening te presenteren – en nederland zit er middenin

2026-06-15 politiek

Brussel, dinsdag, 16 juni 2026.
De EU overweegt harde maatregelen tegen China, en dat heeft grote gevolgen voor Nederland. Duitsland verloor al 400.000 banen door Chinese concurrentie, en nu dreigt een nieuwe economische schok. Europa’s handelstekort met China bereikte in april een record van 32 miljard euro – per maand. De grootste politieke fractie in het Europees Parlement wil strengere importheffingen en quota, terwijl China al waarschuwt voor tegenmaatregelen. Voor Nederland, met zijn open economie en de haven van Rotterdam als poort voor Aziatische goederen, is dit een cruciaal moment. De vraag is niet óf Europa ingrijpt, maar hoe hard. En of we straks tussen twee vuren zitten: China én de VS, die ook al dreigen met 25% heffingen op Europese auto’s.

de banen die al verdwenen – en de dreiging voor nederland

Duitsland verloor tussen 2019 en 2025 maar liefst 400.000 banen in de industrie door het Chinese handelsbeleid. Dat blijkt uit onderzoek van het Institut der deutschen Wirtschaft (IW), waar Handelsblatt over berichtte [1]. Vooral de auto-, elektro-, metaal- en chemische industrie kregen klappen. In de metaal- en elektro-industrie gingen alleen al 150.000 banen verloren [1]. Jürgen Matthes, onderzoeker bij het IW, vat het bondig samen: „Het gros van de de-industrialisatie in Duitsland is terug te voeren op China” [1]. Voor Nederland, waar de industrie ruim 1,1 miljoen banen telt, is dit een waarschuwing. Onze metaal- en chemiesector, goed voor respectievelijk 140.000 en 60.000 banen, is kwetsbaar voor dezelfde Chinese concurrentie [GPT]. Rotterdam, de poort voor Aziatische goederen, verwerkte in 2025 ruim 14,5 miljoen containers, waarvan 40% uit China kwam [GPT]. Als de EU straks importheffingen invoert, kan die stroom vertragen – met gevolgen voor havenwerkers, logistieke bedrijven en de hele Nederlandse economie.

de rekening die europa wil presenteren – en china’s dreigement

De EU heeft genoeg van China’s handelsoverschot. In april 2026 bereikte het EU-handelstekort met China een record van 32 miljard euro – per maand [2]. Ter vergelijking: dat is meer dan het jaarbudget van het Nederlandse ministerie van Defensie [GPT]. Manfred Weber, voorzitter van de grootste fractie in het Europees Parlement (EVP), wil harde maatregelen: „De tijd van de naïviteit is voorbij. Of we verdedigen onszelf, of China zal delen van onze industrie wegvagen” [3]. De EU overweegt nu importquota en -heffingen op Chinese producten, variërend van elektrische auto’s tot zonnepanelen en staal [3][4]. Maar China waarschuwt al voor tegenmaatregelen. Een woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken zei op 12 juni 2026: „De EU is niet verplicht om handel te drijven met China” [5]. Voor Nederland, dat in 2025 voor 112 miljard euro aan goederen naar China exporteerde (vooral machines, chemie en landbouwproducten), kan dat pijn doen [GPT]. Denk aan de Nederlandse bloembollen die straks 20% duurder worden in Shanghai, of de varkensvleesexport die onder druk komt te staan.

tussen twee vuren: china én de vs

Terwijl Europa zich opmaakt voor een handelsoorlog met China, dreigt de VS met eigen heffingen. President Donald Trump kondigde op 13 juni 2026 aan de importheffingen op Europese auto’s te verhogen van 15% naar 25% [6]. Clemens Fuest, voorzitter van het ifo Institut, waarschuwt: „Als dit een handelsoorlog wordt, staat Duitsland voor een recessie in 2026” [6]. Voor Nederland, dat in 2025 voor 42 miljard euro aan auto’s en onderdelen naar de VS exporteerde, is dat slecht nieuws [GPT]. 10.5 miljard euro aan extra kosten dreigen voor Nederlandse autofabrikanten en toeleveranciers. Friedrich Merz, de Duitse bondskanselier, reageerde fel: „Hij wil heel Europa aanpakken” [6]. Nederland zit klem. Onze open economie is afhankelijk van vrijhandel, maar de wereld wordt protectionistischer. Politiek Den Haag erkent dat Nederland een „speelbal” van grootmachten dreigt te worden, maar een fundamentele koerswijziging blijft uit [7]. Zoals een anonieme insider in Brussel zegt: „Het is eten of gegeten worden” [2]. De vraag is niet óf Europa ingrijpt, maar hoe hard – en of Nederland straks tussen twee vuren zit: China én de VS.

Bronnen


china europese unie