Driekwart van alle Nederlandse gemeenten weigert nog steeds asielzoekers op te vangen
Nederland, vrijdag, 22 mei 2026.
Minister Van de Brink confronteert 250 van de 342 gemeenten die hun asielopvang-verplichtingen negeren. Tweederde van Nederland laat het afweten.
Van de Brink grijpt in na maandenlange chaos
De situatie escaleert verder na de eerdere waarschuwingen over de spreidingswet voor asielzoekers. Asielminister Bart van de Brink zal vanaf zondag 25 mei gemeenten aanspreken die onvoldoende asielzoekers opvangen [1]. Van de 342 Nederlandse gemeenten voldoen er slechts 92 aan de doelstellingen van de spreidingswet [1]. Dat betekent dat 73.099 procent van alle gemeenten hun verplichtingen negeert. Het contrast is schokkend: gemeente Westerwolde bij Ter Apel moet volgens de wet 124 asielzoekers opvangen, maar herbergt er momenteel 2279 [1]. Stadskanaal ving afgelopen maandag asielzoekers uit het overvolle Ter Apel op en heeft nu al 472 plekken, terwijl het pas vanaf 2027 verplicht is om 127 plekken beschikbaar te hebben [1].
Noodopvang wijkt voor permanente crisis
De druk neemt alleen maar toe. Nederlandse gemeenten moeten vóór 2027 nog ruim 40.000 opvangplekken regelen [1]. Grote steden zoals Groningen moeten 898 asielzoekers opvangen en Tilburg moet 728 opvangplekken vinden [1]. Ondertussen blijkt de ‘tijdelijke’ noodopvang permanent te worden. Het asielzoekerscentrum in Harderwijk blijft voorlopig open nadat het COA twee weken voor het aflopen van de bestuursovereenkomst besloot de opvanglocatie niet te sluiten [4]. Het college van burgemeester en wethouders reageert teleurgesteld: het niet nakomen van de afspraak komt door problemen in het landelijke opvangbeleid [4].
Alleenstaande mannen op straat gezet
De situatie wordt steeds wanhopiger. Het COA heeft besloten niet alle asielzoekers die zich melden in Ter Apel meer op te vangen [2]. Alleenstaande mannen worden geweigerd en moeten ergens anders heen, maar de kans bestaat dat ze buiten gaan slapen, aldus minister Van de Brink [2]. Dit toont de realiteit van het Nederlandse asielstelsel: terwijl driekwart van de gemeenten hun verantwoordelijkheid ontloopt, slapen kwetsbare mensen op straat. Gemeente IJsselstein probeert inwoners gerust te stellen met webinars over noodopvang, waarbij vragen worden beantwoord over veiligheid en de duur van zes maanden [3]. Maar de praktijk toont aan dat ‘tijdelijk’ een illusie is geworden.